Paullus in een zin

Hieruit is af te leiden dat Paullus vermoedelijk aediel was in 56 of 55 v.Chr. Nadat hij praetor werd in 53 v.Chr., werd Paullus in 50 v.Chr. samen met Gaius Claudius Marcellus maior tot consul gekozen.

Daar Julia, de dochter van Augustus, de halfzus van Cornelia was, trouwde Paullus met zijn nicht.

Hij noemde zichzelf Paullus naar een roemrijke voorvader.

In een brief naar Atticus schrijft hij dat “Lepidus (de broer van Paullus) in een brief naar zijn broer zegt dat er een samenzwering tegen hem aan de gang is”.

Josephus Justus Scaliger, schilderij van Paullus Merula, derde Bibliothecaris van de Universiteit Leiden, 1597.

Toen Lepidus met de twee andere triumviri in zee ging, ging Paullus hier niet mee akkoord en verzette hij zich hiertegen.

Uiteindelijk werd Perseus verslagen door de legioenen van Lucius Aemlius Paullus bij Pydna in 168 v.Chr.

Het waren echter de nazaten van Lepidus die voor de restauraties en herbouw van de basilica zorgden, waardoor het uiteindelijk bekend kwam te staan als de Basilica Aemilia en later Basilica Paulli, naar de Aemilius Paullus-tak van de familie.

Hij schreef ook de fabula praetexta Paullus, waarin hij wellicht de overwinning van Lucius Aemilius Paulus Macedonicus bij Pydna (in 168 v.Chr. ) verheerlijkte.

Hij was vader van de latere gelijknamige triumvir en van Lucius Aemilius Lepidus Paullus (consul van 50 v.Chr.). Over zijn geboortedatum bestaat onzekerheid.

In dit conflict tussen Caesar en Pompeius nam Paullus een neutrale positie in.

Nakomelingen Scipio Africanus was getrouwd met Aemilia, de dochter van Lucius Aemilius Paullus (de consul bij Cannae).

Ook Lepidus Paullus ontsnapte niet aan de lotgevallen van de strijd om de macht.

Paullus' vader was een neef van Marcus Aemilius Lepidus (triumvir) en zijn moeder was Cornelia Scipio.

Tijdens de proscriptie van de vijanden van het triumviraat werd merkwaardig genoeg ook Lepidus’ broer, de oud-consul Lucius Aemilius Paullus vogelvrij verklaard.

Uiteindelijk werd Perseus verslagen door de legioenen van Lucius Aemilius Paullus bij Pydna in 168 v.Chr. De Macedonische monarchie werd afgeschaft en Macedonië werd in vier republieken verdeeld die belastingen moesten betalen aan Rome.

Bovendien voegt Cicero er nog aan toe dat “hij (Cicero) en zeker Paullus zelf niet hielden van het geluid daarvan”.

De standbeelden van de Dioskuren zijn waarschijnlijk ook gemaakt op het bevel van deze Aemilius Paullus.

Het boek werd dan in 1597 verworven door Paullus Merula, in die tijd de bibliothecaris van de universiteit en hoogleraar geschiedenis, en de jurist Pancratius Castricomius.

III 24. Tussen en 14 n.Chr., werd Paullus geëxecuteerd als een samenzweerder in een opstand.