Pausanias

Pausanias vertelt erbij dat Polygnotus de naam waarschijnlijk zelf heeft verzonnen (Pausanias, X, 25, 3).

Ook op andere plaatsen in Attica werden grotten aan Pan gewijd, onder andere in Marathon zelf (Pausanias 1.32.7).

Als een dier aan de vuurzee ontsnapte werd het aldus Pausanias door de celebranten nagezeten en weer gevangen om dan definitief in het vuur te worden geworpen.

De eforen besloten Pausanias toch te vervolgen.

Deze keerden terug samen met 15 ambtenaren om samen te werken met Pausanias om te onderhandelen.

Dit kolossale beeld op de “Troon van Apollo” leek volgens Pausanias op een ranke zuil en had daardoor een ithiphallische betekenis.

En volgens Pausanias kwam de rite nog in de tweede eeuw voor.

Hier stond een beeld van hem, dat het volgens Pausanias waard was om te bekijken.

Hij kocht Berisades, zoon van Cotys I, de Thracische koning, om om de Thracische aanhang bij Pausanias te laten wegvallen, en kon hierdoor de Thracische invasie voorkomen.

Hij zou Pausanias uitgenodigd hebben in zijn buitenverblijf, hem daar dronken gevoerd hebben en hem toen de hele nacht lang onderworpen aan een groepsverkrachting door muilezeldrijvers en andere vernederende mishandelingen.

In de oude literatuur is het Pausanias die het bronzen beeld van Kyniskos (Westmacott-atleet) zag op de Olympia.

Pausanias beweert dat hij dit beeld heeft gezien.

Pausanias had immers ook in 479 v.Chr. Plataea tot heilige grond verklaard en zei ook dat het nooit zou worden aangevallen.

Pausanias merkt op dat psila het Dorische woord was voor ‘gevleugeld’ en dit zou hebben te maken gehad met de vlucht die de geest maakt onder invloed van de wijn, die bij deze cultus geschonken werd.

Toen Pausanias aankwam in Attika beval hij zijn mannen om zich te verspreiden; toen ze weigerden om dit te doen, deed hij alsof hij de bannelingen in Piraeus zou aanvallen, maar deed geen echte aanvallen.

Volgens Pausanias werd hij gewond tijdens de oorlog tegen de Mollonides.

Zijn inzichten zijn gericht tot zijn minnaar Pausanias.

Het dak van dit gebouw wordt in een terloopse opmerking van de tweede-eeuwse reisschrijver Pausanias genoemd.

De hemelse liefde kan, alsdus Pausanias, uitsluitend tussen twee mannen ontstaan, van wie de een nog jong en onervaren, en de ander rijp en wijs is.

De Romeinse versie (waarschijnlijk gebouwd door Herodes Atticus net na het bezoek van Pausanias) is voorzien van een enorme gevel met zuilen.