Pausen

Tal van pausen uit de vijfde en zesde eeuw waren erkende kinderen van geestelijken, zowel van bisschoppen en pausen.

In 2013 verscheen van de hand van Aat van Gilst het boek Misdadige pausen en hun handlangers, dat – zoals de titel al suggereert – vooral aandacht besteedt aan de uitspattingen van de pausen in met name de Middeleeuwen en vroegmoderne tijd.

En als hij zover is, moge dan de leraar van de heiligen en de pausen zijn leraar zijn en moge hij overvloeien van dezelfde geest die alle heiligen, pausen, martelaars en heilige kluizenaars al 2000 jaar zonder verandering geleid heeft.

De afgezette pausen accepteerden de gang van zaken echter niet, zodat er nu drie pausen claimden de rechtmatige paus te zijn.

Beide pausen lieten echter verstek gaan, waarop het concilie besloot om beide pausen af te zetten als schismatisch, ketters en plegers van meineed.

Deze stelde in de praktijk echter vaak niet veel voor, met name in de periode dat de pausen tijdens de zogenaamde Babylonische ballingschap der pausen (1309-1376) in Avignon resideerden.

Omdat geen van de pausen echter als enige het ambt wilde neerleggen en omdat de aanhangers van beide pausen de andere paus niet als rechtmatig erkenden, bleef het schisma voortduren.

Toen de pausen tijdens de zogenaamde Babylonische ballingschap der pausen ( 1309 1377 ) in Avignon zetelden, raakte de techniek in verval.

Blaise Pascal kwam onder invloed van het door de pausen veroordeelde jansenisme.

De geschiedenis van de katholieke Kerk wordt meestal geschreven aan de hand van pausen, kardinalen en christelijke koningen, maar miljoenen onzichtbare silhouetten blijven verborgen, onder wie heel veel vrouwen.

De gezondheid van pausen was taboe.

De lijst van dit soort pausen is lang – net zoals hun lijst met overtredingen van de Tien Geboden – maar slechts weinigen maakten het zo bont als paus Julius II.

Jean-Marie Vianney (feestdag 4 augustus) werd door verschillende pausen genoemd als een lichtend voorbeeld voor alle pastoors.

Zo verweet zij de pausen dat zij zich te veel laten gezeggen door (gewelddadige) kerkvorsten.

Beroemd ook omdat jaarlijks de pausen hier voorgaan in de eucharistieviering op het hoogfeest van Maria Tenhemelopneming.

De kerk met zijn prelaten, kardinalen & pausen.

En het is geen wonder dat de ziekte van het hoofd af naar de ledematen, van de pausen naar de andere, lagere, geestelijken is afgegleden.

En het was een proces tussen twee pausen, van wie er één als opgegraven lijk in de beklaagdenbank zat. Die laatste heette en het proces ging de geschiedenis in als de Kadaversynode.

Er schijnt een boek te zijn waarin de handel en wandel van diverse pausen door de eeuwen heen wordt beschreven.

Maar toen had de kerk ineens twee pausen.