Pelsdierhouderij

Onder leiding van Nederland en Oostenrijk pleitte een meerderheid van Europese lidstaten kortgeleden nog voor een totaalverbod op de pelsdierhouderij en bonthandel in de Europese Unie.

Maar nu nertsenfokkerijen mogelijk een besmettingshaard van corona zijn en ze van de rechter geruimd kunnen worden, kan het einde van de pelsdierhouderij wel eens in stroomversnelling komen.

Op 8 januari 2021 gaat het verbod op de pelsdierhouderij in en is het daarmee in Nederland verboden om pelsdieren te houden voor bontproductie.

Aanvragen kunnen vanaf dan worden ingediend bij RVO.nl. De subsidieregeling maakt deel uit van de zogenoemde flankerende maatregelen bij de Wet verbod pelsdierhouderij.

Ze verwees daarbij naar het verbod op pelsdierhouderij dat fokkers tien jaar de tijd geeft om hun bedrijf te ontmantelen.

Begin 2013 is de Wet verbod pelsdierhouderij ingevoerd.

De pelsdierhouderij (nertsenfokkerij) aan de andere zijde van de weg sloot eind 20e eeuw.

Nertsfokkerij bij Ruurlo Pelsdierfokkerij of pelsdierhouderij is een vorm van intensieve veeteelt waarbij de dieren gehouden worden vanwege hun huid.

Op Europees niveau wordt jaarlijks een afvalberg van 647.000 ton restproducten uit de vis- en pluimveeverwerkende industrie weggewerkt via de pelsdierhouderij.

Rond 1957 werd aan deze zijde van de weg een pelsdierhouderij (nertsenfokkerij) opgericht, die in 1965 uitgroeide tot een van de grootste van West-Europa.