Bekijk voorbeeldzinnen en woordvormen van Penitentie.

Penitentie

Penitentie | Penitenties | Penitentiesteen

Penitentie betekenis

een boetedoening in de vorm van gebeden of goede werken, die na de belijdenis en absolutie van de zonden in de biecht door de priester aan de biechteling wordt opgelegd | het doen van boete voor gepleegde morele overtredingen

Voorbeeldzinnen (17)

Al was het maar als penitentie voor alle keren dat jullie iets integraals deden, zonder dat ooit een burger de telefoon pakte om te zeggen: bedankt.

Mits de dame in kwestie bereid is om ter plaatse een penitentie te ondergaan.

De inquisiteur had zijn werk goed gedaan als een ketter in het openbaar zijn dwaling bekende, deze afzwoer, het gezag van de Kerk erkende, en zijn penitentie dankbaar aanvaardde als een mogelijkheid om weer met God in het reine te komen.

Oorspronkelijk deden alle confraters blootsvoets hun jaarlijkse penitentie.

Daar ben ik blij om, Normanius, maar het is voor vele andere diertjes een ware penitentie, helaas.

Het kan dus niet zo zijn dat die beoogde behandeling strandt doordat de delinquent als ging het om een medisch dossier geen toestemming geeft voor die behandeling, maar wel vanuit penitentie overgeplaatst kan worden náár de behandelkliniek.

Tuurlijk niet Kat van T. Die rijontzegging is al afgelopen als den beste de penitentie uitwandelt.

Hij vindt ook niet dat er een speciale penitentie moet worden opgelegd.

Hij vertelde later dat hij dit maar beschouwde als penitentie voor zijn vandaag gemaakte fouten.

Volgens de leer van de katholieke kerk blijft er na biecht en penitentie nog een tijdelijke schuld over, te betalen in het vagevuur.

Een van de katholieke deelneemsters vroeg me na afloop of er geen penitentie is bij deze schuldbelijdenis en of we nu niet als christelijke kerken ook elkaar vergeving moeten vragen en schenken.

Waarschijnlijk is hem een passende penitentie opgelegd?

De naam wordt ingekort tot Broeders van de Derde Regel van Penitentie en uiteindelijk tot Broeders Penitenten.

Meletius' weigering leidde tot een breuk met Petrus van Alexandrië en de andere Egyptische bisschoppen die wel absolutie wilden verlenen aan degenen die bereid waren penitentie te doen voor hun ontrouw.

De priester legt naargelang de zonden een overeenkomende penitentie op.

Na de begroeting van de boeteling, belijdt deze zijn zonden en legt de priester de penitentie op en verstrekt goede raad, zodat de penitent de fouten in de toekomst kan vermijden.

Oorsprongkelijk deden alle confraters blootsvoets hun jaarlijkse penitentie.