Penveren in een zin

Als Troodon bevederd was als zijn verwanten, bezat het dier echte penveren.

Bij al deze contourveren is het de vraag of het om echte penveren gaat met gesloten vanen.

De groep laat zelfs een heel spectrum aan veertypen zien, variërend van "dinodons" tot pluimen en echte penveren.

De penveren op de arm liggen in minstens twee lagen, wat de vleugel weer wat steviger zou hebben gemaakt.

Er is dus geen staartwaaier; evenmin zijn penveren aanwezig op de zijden van de staart.

Hoewel de veren niet speciaal uitbundig waren, zou Deinonychus wel een zeer bedekte indruk hebben kunnen gemaakt, afhankelijk van de lengte van de penveren.

In beide gevallen gaat het om echte penveren, hoewel schacht en baarden lastig te onderscheiden zijn.

Lange penveren zijn ook aan de bovenkant van de staart te zien.

Naar achteren toe gaan deze dekveren over van dons naar echte penveren met een schacht en vanen.

Nog langer, met een lengte van dertig centimeter, zijn de penveren aan het staartuiteinde die een ruitvormige waaier vormen.

Penveren kunnen echter nuttig geweest zijn om mee te pronken.

Volgens de studie van 2012 ging het niet om haren of "dinodons" maar om echte penveren die minstens tien centimeter lang waren.

Wel zagen ze al dat deze veren ten dele een schacht hadden en dat het dus om penveren ging in plaats van pluimen.

Veel exemplaren van de oviraptorosaurische theropode Caudipteryx uit het Vroeg-Krijt van China vertonen een waaier van ongeveer twintig penveren aan het uiteinde van een vrij korte staart.

Daaronder vallen zo wezenlijke hoedanigheden als het bezit van ware penveren en de aanwezigheid van armen die lang genoeg zijn om met die pennen ware vleugels te vormen.

Dat laatste werd bevestigd door een studie uit 2014 die concludeerde dat echte penveren een veel grotere variatie in de structuur van de melanosomen toonden dan protoveren.

D. n. longipennis tenslotte is met een lengte van 35 cm iets groter door de wat langere penveren.

Het is de vraag of het midden en de basis van de staart penveren dragen.

Meestal hadden die niet slechts wat filamenten: al Protarchaeopteryx toonde echte penveren.

Volgens de gangbare interpretatie konden de oudste leden van deze groepen niet vliegen en zijn de penveren ontwikkeld als pronkveren (display feathers).