Vraag je je af hoe je Persoonsvorm in een zin gebruikt? Hieronder staan 10+ voorbeeldzinnen uit authentieke Nederlandse teksten. Inclusief de betekenis .
Persoonsvorm in een zin
Gerelateerde woorden
Persoonsvorm betekenis
vervoegde werkwoordsvorm die in persoon en getal (enkelvoud vs. meervoud) met het onderwerp overeenstemt en in een andere tijd kan worden overgebracht
Gebruik van Persoonsvorm
- De belangrijkste betekenis op deze pagina is: vervoegde werkwoordsvorm die in persoon en getal (enkelvoud vs. meervoud) met het onderwerp overeenstemt en in een andere tijd kan worden overgebracht
- In het voorbeeldencorpus komt persoonsvorm vaak voor in combinaties zoals: de persoonsvorm, een persoonsvorm, persoonsvorm van.
Context rond Persoonsvorm
- Gemiddelde zinslengte in deze voorbeelden: 20.8 woorden
- Plaats in de zin: 4 begin, 11 midden, 5 einde
- Zinsoorten: 20 stellend, 0 vragen, 0 uitroepen
Corpusanalyse van Persoonsvorm
- In deze selectie staat "persoonsvorm" meestal in het midden van de zin. De gemiddelde voorbeeldzin telt 20.8 woorden en het corpus bestaat hier vooral uit stellende zinnen.
- Direct rond het woord vallen vooral derde, zonder, juiste, gedefinieerd, vind en vooraan op; die woorden geven extra context aan het gebruik van "persoonsvorm".
- Herkenbare gebruikssignalen zijn als persoonsvorm gedefinieerd is en andere symbolen persoonsvorm lijdend voorwerp. Daardoor krijgt deze pagina eigen corpusinformatie en niet alleen losse voorbeeldzinnen.
- Qua corpusfrequentie ligt "persoonsvorm" dicht bij woorden als aande, aangehaakt en aansnijdt, wat helpt om het woord binnen de bredere woordenindex te plaatsen.
Voorbeeldtypes met persoonsvorm
Dezelfde corpuszinnen zijn hieronder uitgesplitst naar lengte en zinsoort, zodat je sneller ziet in welke soort context het woord voorkomt:
Ook een andere persoonsvorm kiezen helpt. (6 woorden)
Als het werkwoord verandert, dan is het een persoonsvorm. (9 woorden)
Bij het vertalen wordt dus een persoonsvorm van zijn toegevoegd. (10 woorden)
Het onderwerp is dan het zinsdeel dat de betekenisrol van de doener aanneemt, dat congrueert met de persoonsvorm, dat een onderwerpsvorm heeft ('ik' in plaats van 'mij'), dat voor aan de zin staat, en dat een levend wezen is. (39 woorden)
In de zin 'Wij zitten te zingen' is 'zitten' een persoonsvorm: de vorm verandert als de persoon verandert ('Ik zit te zingen'), en je kunt het woord ook in een andere tijd zetten ('Wij zaten te zingen'). (37 woorden)
Als persoonsvorm gedefinieerd is als de vorm van een werkwoord die in bepaalde kenmerken met het subject overeenkomt, dan moet loop in ik loop een persoonsvorm zijn (het draagt het kenmerk 1ste persoon enkelvoud ). (34 woorden)
Voorbeeldzinnen (20)
Als persoonsvorm gedefinieerd is als de vorm van een werkwoord die in bepaalde kenmerken met het subject overeenkomt, dan moet loop in ik loop een persoonsvorm zijn (het draagt het kenmerk 1ste persoon enkelvoud ).
De persoonsvorm vind je door de zin vragend te maken, waardoor de persoonsvorm vooraan komt te staan: *Jij hebt hem nooit met rust gelaten.
Als het werkwoord verandert, dan is het een persoonsvorm.
Meneer Misiekaba (Ik heb het al gezien), dit is geen sneer naar u toe, wel een attentie: de derde persoonsvorm van het werkwoord “willen” is “wil”.
Zij hebben ook geen ouders aan wie ik kan vragen om de kinderen het verschil tussen een onderwerp en een persoonsvorm uit te leggen.
Bij het vertalen wordt dus een persoonsvorm van zijn toegevoegd.
Maar die persoonsvorm ervóór kan geen imperatief meervoud zijn, want “Den Haag” is enkelvoud.
Ook een andere persoonsvorm kiezen helpt.
Van der Stel: “Anne Frank vond in Kitty, de persoon aan wie ze haar dagboek richtte, een andere persoonsvorm om óver zichzelf tégen zichzelf te praten.
Daar congrueert 'die schoenen' wel met de persoonsvorm ('die schoen past mij'), het staat vooraan, en het andere zinsdeel heeft de voorwerpsvorm ('mij').
Een beknopte bijzin is een bijzin zonder persoonsvorm (zoals 'om iets te doen').
Het onderwerp is dan het zinsdeel dat de betekenisrol van de doener aanneemt, dat congrueert met de persoonsvorm, dat een onderwerpsvorm heeft ('ik' in plaats van 'mij'), dat voor aan de zin staat, en dat een levend wezen is.
Het onderwerp is niet "MSM" maar "de rest", dus is "durft" hier de juiste persoonsvorm.
In de zin 'Wij zitten te zingen' is 'zitten' een persoonsvorm: de vorm verandert als de persoon verandert ('Ik zit te zingen'), en je kunt het woord ook in een andere tijd zetten ('Wij zaten te zingen').
In die gewone bijzin staan netjes het onderwerp 'ik' en de persoonsvorm 'had' gecongrueerd bij elkaar.
Je hebt de betekenisrol van de actie ('ik lach'), maar je hebt ook de vormcongruentie tussen onderwerp en persoonsvorm ('jij lacht').
Vroeger op de basisschool moesten wij bijvoorbeeld de persoonsvorm in een zin onderstrepen.
Strikt genomen moet de persoonsvorm in het enkelvoud staan, maar het gebruik van het meervoud is voor veel taalgebruikers heel gewoon.
De laatste tijd krijg ik de indruk dat er leraren zijn die leren dat een persoonsvorm altijd op een d eindigt: U betaald eerst zelf.
Generaties schoolkinderen leerden hoe ze met haakjes, onderstrepingen en andere symbolen persoonsvorm, lijdend voorwerp en andere zinsdelen konden aanduiden.
Veelvoorkomende combinaties met persoonsvorm
Deze woordparen komen het vaakst voor in Nederlandse teksten:
- de persoonsvorm 26×
- een persoonsvorm 8×
- persoonsvorm van 5×
- persoonsvorm in 5×
- die persoonsvorm 2×
- andere persoonsvorm 2×
- persoonsvorm op 2×
- persoonsvorm en 2×
Veelgestelde vragen
Hoe gebruik je "persoonsvorm" in een zin?
Wat betekent "persoonsvorm"?
Hoeveel voorbeeldzinnen met "persoonsvorm" zijn er?
Bekijk perfecte rijmwoorden, halfrijm en assonantie op WatRijmtOp.nl