Petipa in een zin

Hij vond Petipa's ballet afschuwelijk; hij was van mening dat het nieuwe ballet stagneerde door toedoen van Petipa, en wilde andere en jongere balletmeesters een kans geven.

Petipa nam vaak krediet voor werk dat hij aan zijn assistent uit handen gaf en de pas de deux wijkt inderdaad sterk af van Petipa's stijl.

Petipa begon onmiddellijk aan het stuk te werken, en Pugni, die de melodie schreef, is getuige van de verbluffende snelheid die Petipa aan de dag legde.

Sergejev was doorheen Rusland aan het reizen, terwijl hij verschillende werken van Petipa opvoerde en er heel rijkelijk voor werd betaald, zonder dat de schepper van die werken - Petipa dus - er een cent van zag (auteursrechten).

De originele choreografie die na de heropvoeringen van Marius Petipa vandaag de dag nog steeds ongewijzigd gedanst wordt, is niet de enige reden van de populariteit.

Tchaikovsky componeerde in 1892 op choreografie van Marius Petipa en de van Shostakovich zullen velen, al dan niet dankzij André Rieu, herkennen.

Dit beseffende spendeerde de verouderde Petipa bijna elke minuut die hij kon, gedurende zijn laatste jaren, met het Keizerlijk Ballet aan het herbewerken van dansen, voor verschillende balletten, en componeerde meesterlijke variaties en ensemble nummers.

Het libretto voor het ballet werd geschreven door Vsevolosjki zelf, in samenwerking met choreograaf Marius Petipa.

Maar de nu drieëntachtigjarige Petipa toonde geen enkele bereidwilligheid om op te stappen, en plaats te maken voor jong talent.

Men denkt dat dit komt doordat Marius Petipa zich onwel voelde, maar dit weerhield hem er niet van om andere balletstukken te repeteren, gedurende die periode.

Na dit 'incident' werd hij (Petipa) nog zelden opgemerkt in het Keizerlijk Theater, noch op de Keizerlijke Balletschool waar de repetities gehouden werden.

Net zoals Jean Petipa's oudste zoon Lucien ballet leerde op de leeftijd van zeven jaar, zo leerde ook Marius ballet op die leeftijd.

Nieuwe balletvormen dienden zich aan en de kunst die Petipa aanhing, strikt conventioneel klassiek ballet, verloor aan populariteit.

Teljakovski weet dat hij Marius Petipa niet op een legale manier aan de deur kan zetten, omdat Marius een bindend contract heeft als balletmeester.

Voor Marius Petipa was dit de druppel die de emmer deed overlopen.

Dit doen ze aan de hand van het erfgoed van Marius Petipa, die tweehonderd jaar geleden in Marseille werd geboren en de stamvader is van balletten als Assepoester, Don Quichot en Het Zwanenmeer.

Denk aan het betoverende unisono van het corps de ballet als zedig witte tutu-zwanen uit het klassieke sprookjesballet van Petipa.

Pas twee jaar na de dood van Tsjaikovski (1893) krijgt dit ballet waardering, wanneer het in zijn volle lengte op de planken wordt gebracht in een choreografie van Marcus Petipa (1895).

Toen Balanchine rond 1955 in New York zijn neo-academische stijl volledig ontwikkeld had, permitteerde hij het zich soms terug te grijpen naar zijn roots, naar Marius Petipa die in St. Petersburg zijn leermeester was geweest, en ook naar Tsjaikovski.

Ze tekende eerder voor een mooie, bijdetijdse 'Giselle' en voor 'Paquita' richt ze zich op de puur dansante divertissementen die dansmeester Marius Petipa in 1881 toevoegde aan het origineel.