Peyo

Peyo had echter de handen vol met zijn andere reeksen, waardoor Jakke en Silvester aan Peyo's tekenstudio werd toevertrouwd.

Als Peyo de lift uit stapt, zijn hoofd om de hoek van de gang steekt of aan het bed van doodzieke patiënten staat.

Alain Maurry, die intussen heel wat spelletjespagina's en korte verhaaltjes had getekend, werd door Peyo gekozen om het verhaal te tekenen.

Behalve voor Johan en Pirrewiet, werd Peyo soms ook gevraagd om echte verhalen te schrijven of om speciale strips te maken voor het weekblad, zoals voor speciale uitgaven rond christelijke feestdagen.

De blauwe kleur werd door eliminatie van de andere kleuren bepaald door Nine, de vrouw van Peyo.

Delporte en Peyo hadden samen aan De Smurfen gewerkt en leken een logische keuze om te helpen bij scenario's voor Johan en Pirrewiet.

Het werk viel Peyo uiteindelijk zwaarder dan verwacht: de Smurfen bleken zich niet goed te lenen voor gags.

Hierna verliet Maury Studio Peyo.

Hun poppetjes waren iets kleiner dan die van Schleich, maar sloten dichter aan bij de grafische stijl die de studio van Peyo toen hanteerde.

In 1969 bestelde het Franse koekjesbedrijf Biscuiteries Nantaises (BN) bij Peyo een hele strip om te verkopen via de supermarkten.

In 1984 richtte Véronique Culliford, Peyo's dochter, International Merchandising, Promotion & Services (I.M.P.S.) op.

In die tijd ondertekende hij ook voor het eerst een eigen stripverhaal met de naam "Peyo", zoals zijn neefje zijn (bij)naam (Pierrot) uitsprak.

Oorspronkelijk was het niet de bedoeling dat Pirrewiet ook in de volgende avonturen zou meespelen, maar zijn populariteit onder de lezers deed Peyo anders beslissen.

Peyo gaf zelf aan dat hij opzag tegen het uitbrengen van een nieuw verhaal van zijn succesvolle personages na een onderbreking van verschillende jaren, uit angst voor slechte kritieken.

Peyo's entourage liet het optreden van de Smurfen echter beperken tot de openingsscène om te vermijden dat kinderen de link tussen Smurfen en de drugsboodschap niet zouden begrijpen.

Peyo vroeg Franquin het zoutvaatje aan te geven, maar kon niet op het woord komen en zei: "Passe-moi le schtroumpf.

Van andere personages bepaalde Peyo's team dat ze in de reeks mochten voorkomen, maar niet in een te grote rol.

Waarschijnlijk leidden de scènes op de middeleeuwse markt in het verhaal ertoe dat Peyo in Maurry ook de geknipte opvolger zag voor Johan en Pirrewiet.

Zoals Peyo het wilde, worden zijn reeksen na zijn dood voortgezet.

De kijker volgt Peyo's weg vanaf kindertekeningen tot aan diens loeistrak getekende grafische hoogstandjes.