Pierlala

Pierlala in het poppenkastspel In het poppenkastspel is Pierlala een stokpop met een schedel als hoofd, die ook als “Pierrot”of “Pierlalapotlood” bekendstaat.

En in Vlaanderen kent men nog benamingen als Pierke Pierlala en Pietje of Heintje de Dood.

Volgens een Vlaamse klucht uit de zeventiende eeuw was Pierlala zodanig aan de drank verslaafd, dat hij voor dood in het graf werd gelegd.

En "boooehhhhh" is niet zijn tekst, maar die van zijn opponent, de Dood van Pierlala.

Ik heb die Dood van Pierlala nooit vertrouwd.

Ik heb liever een leproze aan m'n ziektebed dan die kale dood van pierlala, zoiets.

In alle verhalen en liedjes komt echter de scène voor waarin de snaakse, magere Pierlala begraven wordt en weer uit de kist springt.

Wrijven in de vlek die eens bos was en waar nu een GLVVD66 Pierlala Pinokkio welkomstbordje op staat.

Zoveel topics over een stronthoop met een Pierlala erop.

In de jaren dertig was hij (onder pseudoniem J. Delterre) net als zijn vrouw Leonie De Moerloose betrokken bij het satirisch blad Pierlala, waarin hij schreef over toestanden in de theater en muziekwereld.

Neirynck staat eigenhandig in voor de teksten van Pierlala en noemt zich daarom "tekstfoernisseur".

Pierke Pierlala dient niet verward te worden met "Pierke van Gent" of het "Gentse Pierke", de ondeugende held en vriend van jong en oud uit het Gentse stangpoppentheater.

Tegenwoordig kennen we Pierke Pierlala als een personage waar Luk De Bruyker zijn stem en gezicht aan verleent.

Een bleke pierlala is hij, de wonden in zijn handen en voeten, zijn bloedende hoofd, alles schreeuwt dood.

Niet te geloven wat een lachwekkende pierlala.

Dino en Pierlala zaten samen in een schuitje.

Net zo stil verbeeldt hij de heiligen, Jezus incluis, onbewogen als de dood van Pierlala.

Ook volksfiguur Luk ‘Pierke Pierlala’ De Bruyker probeerde de demonstranten te doen zwijgen.

Dit huis werd eeuwen geleden gebouwd voor arme vrouwen, maar is ondertussen al een tijdje overgenomen door Pierke Pierlala.

Een lange pierlala met mooie bloemen die helaas te hoog hangen.