Pion

De witte g-pion moet twee velden worden opgespeeld, naar g4 (een pion op g3 zou de genoemde diagonaal juist afschermen), maar de f-pion kan in de slotstelling zowel op f3 als f4 staan.

Verder mag een pion een andere pion en passant slaan, wanneer deze door twee velden vooruit gezet te zijn naast de desbetreffende pion komt staan.

Wanneer een pion terechtkomt op een door een pion van de tegenstander bezet vakje, wordt de pion van de tegenstander, teruggeplaatst naar het vakje waar de "aanvaller" vandaan kwam.

Als een pion gesprongen heeft, mag deze in dezelfde beurt nog meer sprongen maken, in dezelfde of een andere richting, elke sprong moet echter over precies 1 pion gaan.

Daarna gooit hij nogmaals, en daarbij is hij verplicht met de zojuist net in het spel gekomen pion te spelen, met het risico een andere eigen pion af te gooien.

De bedoeling van het spel is in zo weinig mogelijk beurten een pion van het begin naar het eind van een reeks velden te voeren, waarbij elke speler in elke beurt zijn pion zoveel velden moet verplaatsen als men ogen gooit met de dobbelstenen.

Desnoods gebruiken ze de pion zelf en onthouden dat die pion een ander stuk voorstelt.

Een pion die is aangevallen en teruggeplaatst is naar de tweede rij, of een pion die in de valkuil terechtkwam moet eerst naar de derde rij worden gebracht voor een van de andere pionnen weer gezet mogen worden.

Een pion gaat recht en slaat schuin dat houdt in dat een pion na het slaan van een vijandelijk stuk op een naastgelegen lijn komt te staan.

Hier is c3 een achtergebleven pion: hij kan niet door een andere pion worden gedekt en kan ook niet worden opgeschoven naar c4.

Nadat Anand faalde een pion terug te pakken kon Carlsen nog een pion winnen wat hem de winst opleverde.

Omdat een tot stuk gepromoveerde pion na slaan als gewone pion terugkeert, is het nadelig om een gewoon stuk daartegen te ruilen.

Zwart kan het gambiet aannemen (door de witte pion f4 te slaan) of weigeren (door de witte pion niet te slaan), maar de opening wordt in de hedendaagse (groot)meestertoernooien nog maar weinig gespeeld.

De gewone pion (p), de renpion (r) en de t-pion (t) worden genoemd.

Henk kon schaak geven met een pion en met die pion promoveren.

Met en passant slaan is aftrekschaak ook mogelijk vanuit een positie waarbij zowel de pion die gaat slaan als de pion die geslagen gaat worden tussen het aanvallende stuk en de vijandelijke koning kan staan.

Bestond de voorgift uit een pion, dan was dat de f-pion; was de voorgift een toren, paard of loper, dan die op de damevleugel.

De massa van dit pion kan geschat worden door door c 2 te delen : waarbij r' de afstand aangeeft waarover het pion zich ongeveer kan bewegen.

In het schaakspel is een pion een geïsoleerde pion, ook wel een isolani genoemd, als er geen pionnen van dezelfde kleur op de aangrenzende lijnen staan.

Op de laatste rij promoveert een pion, dus ook op de laatste rij staat nooit een pion.