Piperine

De moderne wetenschap suggereert dat zwarte peper inderdaad gezondheidsvoordelen biedt, voornamelijk als gevolg van een alkaloïde genaamd piperine – de chemische stof die peper zijn scherpe smaak geeft, en een krachtige antioxidant.

Ook hier hebben dierstudies aangetoond dat piperine ontstekingen en pijn bij ratten met artritis vermindert.

Bovendien blijkt piperine de melanocytengroei te stimuleren.

Een andere metabolische route splitst het piperine bij de methyleendioxygroep.

In de korrels zit 5 tot 9% piperine.

Piperine werkt significant op acute veranderingen in het ontstekingsproces en op chronische granulatieve veranderingen.

Voor het metabolisme van piperine is een amidase nodig die de stof bij de –CO-N- binding splitst.

Bij orale opname van piperine in een enkel dosering toont het een positieve stimulerende invloed op galzuur secretie.

De binding van piperine zorgt voor de desensibilisatie van de receptor en werkt zelfs beter dan zijn oorspronkelijke substraat, capsaicine.

Ook is bekend dat piperine pijnstillend kan zijn.

Piperine wordt nu gebruikt als basismolecuul voor het ontwikkelen van andere synergisten voor het selectief remmen van bepaalde cytochroom P450s bij medicijngebruik.

PMID 9619120 In dieronderzoek zijn echter wel schadelijke effecten opgetreden als gevolg van piperine, namelijk reproductieve en foetale.

Spaanse peper is, naast de gewone korrelpeper die een andere 'hete' stof bevat (namelijk piperine ) en die ook wat aromatischer is, de belangrijkste specerij om gerechten heet te laten smaken.

Tegenwoordig wordt piperine veel gebruikt om het metabolisme te stimuleren en de opname van nutriënten te verhogen.

Bovendien blijkt piperine de melanocyten-groei te stimuleren.

De stof die verantwoordelijk is voor de hete smaak van Spaanse peper smaak is capsaïcine (bij gewone peper is dat piperine ).

Effect op mens en dier Synergistisch effect In de mens remt piperine het cytochroom P450 3A4 non-competitief.

Er zijn geen chronische effecten van piperine bekend.