Piranesi in een zin

We willen die Mahler en Piranesi.

Hij onderzoekt de teksten van Victor Hugo, de tekeningen van Giovanni Battista Piranesi en het werk van Samuel Taylor Coledridge, William Wordsworth en Thomas De Quincey.

Eeuwig modern design voor het eerst in Europa Piranesi's betekenis en invloed als ontwerper voor het voetlicht.

Fragment van een ets van Piranesi met een afbeelding van de Romeinse ondergrondse waterwerken bij het Lago Albano.

Hij liet die compositie, waarvan nog geen derde originele stukken waren, "restaureren"tot een grote vaas door wellicht Bartolomeo Cavaceppi, naar een ontwerp van Piranesi.

Piranesi etaleerde nu volop zijn ongeëvenaarde kennis van de vormenrijkdom der Romeinse architectuur.

Piranesi had een nieuwe visie op de kunst en technologie van het antieke Rome.

Piranesi kon slechts een van zijn architecturale ontwerpen ook uitvoeren.

Piranesi leerde de kunst van het podiumontwerp bij de gebroeders Giuseppe en Domenico Valeriano.

Piranesi richtte zich echter meer op de antieke monumenten, terwijl Vasi vooral het toenmalige stadsbeeld wilde weergeven.

Piranesi verdedigde in een lange inleiding de originaliteit en creativiteit van de Etrusken en besprak de woordenschat die de Egyptenaren gebruikten in hun versieringen.

Scalfarotto was een medewerker van Piranesi's oom Lucchesi en eveneens Magistrato alle acque van Venetië.

Toen de Piranesi-familie betrokken raakte in de revolutionaire politiek in eigen land, vluchtten de overgebleven leden in 1799 naar Frankrijk met twintig kratten vol geëtste koperen platen, en met de monumentale kandelaar van hun vaders graf.

Toen na 1850 de vraag naar etsen van Piranesi afnam en hij langzamerhand in de vergetelheid geraakte, werd deze kandelaar overgebracht naar de opslagruimten van het Louvre.

Het is precies dat drama dat Piranesi na zijn dood zo beroemd maakte: de Romantiek smulde van zijn melancholische verbeeldingskracht.

De Nederlandse cartograaf Carlijn Kingma is een opkomende ster in de wereld, te vergelijken met M.C. Esscher en Piranesi.

Het blijft koel en vochtig in Piranesi’s kerkers.

In de zwevende passages vorm en kleur in dat schilderij bespeur je de aanwezigheid van een soort staketsel dat, anders dan bij Pollock, de ruimtelijkheid een bijna architectonische vorm geeft, bizar als in een inventie van Piranesi.

In die sacraliteit van het boek wortelt een belangrijk deel van de charme van Zafóns De schaduw van de wind, dat betoverend opent met een Piranesi-achtige bibliotheek vol vergeten drukwerk.

En als je dat hebt gezien, zie je later ook bij veel andere prenten van Piranesi een rookpluim, een brandje, onraad.