Pisaster

Pisaster giganteus werd in 1857 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Stimpson.

Zij komen regelmatig droog te staan, een voorbeeld is de soort Pisaster ochraceus die een vochtverlies van 30 procent kan overleven.

Een voorbeeld is de soort Pisaster ochraceus die een vochtverlies van dertig procent kan overleven.

Pisaster brevispinus werd in 1857 beschreven door Stimpson.

Van de soort Pisaster ochraceus is bekend dat binnen 24 uur een loodrechte afstand van twee tot drie meter kan worden afgelegd op een paal.