Plaatgrens

Een actieve marge is tegelijk een plaatgrens, een passieve marge is geen plaatgrens maar slechts een overgang van continentale naar oceanische korst in dezelfde plaat.

Hier is de plaatgrens een complexe overgang tussen een divergente plaatgrens in het zuiden en de transformbreuk in het westen.

Van Hinsbergen: “De Noord-Anatolische Breuk is de plaatgrens tussen Anatolië en Europa, de Oost-Anatolische Breuk staat daar los van; die loopt tussen de Arabische en de Anatolische plaat.

Gezamenlijk besloegen deze drie bevingen de totale plaatgrens; hetzelfde stuk dat in 1906 in een keer afbrak.

Op de plaatgrens, langs de kust, duikt de Cocosplaat de diepte in, en schuift daarbij in schokken langs de Noord-Amerikaanse plaat.

De vorming van deze eilanden is gedeeltelijk te wijten aan het vormen van een wig van sedimenten op de subducerende Zuid-Amerikaanse Plaat, ten dele aan transformbeweging en daaraan gerelateerde overschuivingen langs de plaatgrens.

Dit gaat gepaard met vulkanisme en de vorming van nieuwe oceanische korst aan de plaatgrens.

Dit magma zorgt voor vulkanisme (zogenaamd black smoker vulkanisme) op de plaatgrens.

Het vulkanisch zeer actieve IJsland ligt bijvoorbeeld zowel boven een hotspot als op een divergente plaatgrens.

De westelijke rand is een divergente plaatgrens met de Pacifische Plaat en wordt de Gorda Ridge genoemd.

Geologie De convergente plaatgrens tussen de Aziatische Plaat en de Indo-Australische Plaat ligt ten westen van de Nicobaren en Andamanen.

In beide gevallen ligt de zone een stuk van de plaatgrens af, omdat de diepte waarop het gesteente smelt rond de 50 km ligt.

Mantelpluimen Op sommige plekken aan het aardoppervlak komt vulkanisme voor, zonder dat er zich een plaatgrens bevindt.

Ook hier komen aardbevingen en vulkanisme voor, maar dit blijft ver verwijderd van het vasteland van Europa, op één uitzondering na: het eiland IJsland, dat precies op de plaatgrens ligt.