Plaatkant

Kwam héél goed van pas met de 'conceptalbums' van vroeger, met één nummer van 20 minuten per plaatkant, inclusief de verplichte kakafonie waarin het meestal eindigde in de jaren 70/80, onder invloed van de 'modern-klassieke muziek' van die tijd (atonaal).

Toch was Phaedra te kort om één plaatkant te vullen.

Tony Wilson vroeg hun om één plaatkant te vullen op A Factory Quartet, een dubbelalbum op het dan nog jonge label Factory.

Vooral op de eerste plaatkant is Prince nog nooit zo ver van zijn Afro-Amerikaanse wortels af geweest en vooral Little Red Corvette doet het dan ook erg goed onder het "blanke" deel van de Amerikaanse jeugd.

In de trackvolgorde is nauwelijks logica te ontdekken – althans niet de logica die we kennen van vinyl, met op elke plaatkant een evident eerste en laatste nummer.

Afgesproken werd, dat elk van de vier delen van de bewuste pianocompositie de speelduur van een plaatkant niet mocht overschrijden.

Door gebruik van betere materialen en elektronische versterking kon in de jaren veertig de groef worden versmald, waardoor meer muziek op één plaatkant mogelijk werd.

De ballade Sad Eyed Lady Of The Lowlands duurt elfeneenhalve minuut en beslaat de hele vierde plaatkant.

Het album bevat de drie inzendingen en bestaat uit een Nederlandstalige plaatkant en een Engelstalige (met andere liedjes).

Later zou Kayak Merlin plaatkant 1 uitwerken tot de rockopera Merlin - bard of the unseen ; echter niet nadat de band talloze jaren inactief was geweest.