Planets

Geen idee of u het kent maar de serie "The Planets" van de BBC uit 1999 is prachtig.

In 2019 kwam de grotere en meer gesofisticeerde opvolger, Speculoos (Search for Planets EClipsing ULtra-cOOl Stars, BDB), met vier telescopen in Chili, één in Mexico en één in Tenerife.

Inmiddels zitten ze bvb al op Planets Render V4, dit is allemaal nog steeds alpha, we waren / zijn er gewoon heel vroeg bij.

Over weinig persoonlijkheid gesproken: vanavond biedt VIER ook ‘Valerian and the City of Thousand Planets’ aan, een film van Luc Besson.

Daarna ging Wein scripts schrijven voor animatieseries zoals X-Men, Batman, Spider-Man, Street Fighter, ExoSquad, Phantom 2040, Godzilla, Pocket Dragon Adventures, Reboot en War Planets: Shadow Raiders.

De Nederlandstalige nasynchronisatie is gebaseerd op de eerste Amerikaanse nasynchronisatie door Sandy Frank Entertainment genaamd Battle of the Planets.

Manns interesse voor de Britse klassieke muziek van de 20e eeuw deed hem de suite The Planets van Gustav Holst aanpassen en hij maakte van een versie van het deel Jupiter - The Bringer of Jollity de Britse hit Joybringer van het album Solar Fire (1973).

Zijn Nederlandse boek Planetenbiljart is door zijn dochter Saskia Eisberg-’t Hooft naar het Engels vertaald en verscheen in 2008 met als titel Playing with Planets.

Maar een nieuw onderzoek – verschenen in het blad Journal of Geophysical Research: Planets – lijkt op het eerste gezicht voorzichtig aan de stoelpoten te zagen van het idee dat Venus ooit een heel aangename plek is geweest.

Dan heeft u nog nooit Planets of the Apes gezien.

En dat is precies wat een aantal wetenschappers doet in het gisteren verschenen paper met de prachtige titel ‘The random walk of cars and their collision probabilities with planets‘.

Het gaat om “unbound planets” (zie ook citaat van Tweesteen), zwerfplaneten dus.

Maar onderzoekers denken er nu uit te zijn, zo meldt het blad Journal of Geophysical Research – Planets.

Officieel staat de naam voor Transiting Planets and Planetesimals Small Telescope.

Hierdoor zou er over een groter stuk meer planeten gevonden kunnen worden en ook zouden planeten die los vliegen (rogue planets) gedetecteerd kunnen worden.

Valerian and the City of a Thousand Planets - ook wel Valerian en de veel te lange titel - draait om ruimte-agenten Valerian (DeHaan) en Laureline (Delevingne).

Thomése verdicht dat gegeven tot de Planetenbuurt, een schikking die vanzelf de associatie oproept met een tweederangscomponist als Gustav Holst (The Planets).

Daarna volgde een fragment uit zijn lievelingswerk, The planets van Gustav Holst.

Om bij de naam van het typisch Belgische product uit te komen, was enige fantasie nodig: het is de afkorting van 'TRAnsiting Planets and PlanetesImals Small Telescopes'.

Kort voor de vertoning van Valerian and the City of a Thousand Planets aanvangt in studiocomplex Cité du Cinéma, even boven Parijs, wandelt een man de zaal in.