Plasmide

De plasmide en de nucleoïde zijn bacteriële componenten die DNA bevatten.

Dankzij het plasmide is het mogelijk om eenvoudig vreemde genen (transgenen) in planten in te brengen.

Het csep1 gen kan zowel in het pICON plasmide als in het chromosoom gelokaliseerd zijn.

Het plasmide wordt minstens 24 generaties onveranderd meegenomen in het celdelingsproces.

Het plasmide dat Zayner inspoot, maakt een 'schaartje' dat in elke cel op zoek gaat naar het gen voor myostatine, een eiwit.

Een episoom lijkt veel op een plasmide.

Het plasmide is 5371 basenparen lang.

Als vector wordt vaak de plasmide van de bacterie Escherichia coli gebruikt.

Daarna wordt het plasmide wat gemakkelijker opgenomen.

De term episoom wordt echter niet vaak meer gebruikt, omdat ontdekt is dat een springend gen (transposon) een plasmide kan omzetten in een episoom.

Het verschil met een plasmide was dat een episoom meestal wordt ingebouwd in het genoom van de gastheer en zo bij elke celdeling wordt verdubbeld.

Bij de keuze van de plasmide moet hier dus rekening mee gehouden worden.

De orthologe set synthetase en tRNA komt in bacteriën doorgaans samen voor op één plasmide.

Dit kan een stukje circulair bacterieel DNA oftewel plasmide zijn, maar ook een virus, een liposoom of een goudkogeltje waarop het DNA geplakt zit.

Het gist kreeg een plasmide (pGal110-11) met daarop het L1-gen aangeboden.

In dit geval is het een Ti-plasmide (Ti betekent tumor-inducerend) met ten minste 25 vir-genen, nodig voor de tumorvorming, waarbij virA en chvE andere vir-genen activeren.