Plasticiteit

Plasticiteit na hersenletsel Plasticiteit na hersenletsel wil zeggen dat na hersenbeschadiging (zoals na een hersenbloeding ) patiënten leren het functieverlies te compenseren.

Het gaat de veroudering tegen, verbetert de neurale plasticiteit en zorgt voor behoud van hersenfuncties.

In bepaalde opzichten gedraagt de vaste bovenste aardmantel zich vanwege zijn plasticiteit namelijk overeenkomstig een vloeistof.

Daarna zet dit deel van de hersenen zich vast (pruning: opruimen van onnodige neuronenbanen) en kan slechts door gericht leren nog in beweging gebracht worden (neuro-plasticiteit).

Als volwassene houden we de plasticiteit en stabiliteit constant in evenwicht.

De resultaten geven dus ook meer inzicht in hoe de hersenen navigeren door de afweging tussen plasticiteit en stabiliteit, waardoor de dingen die we al hebben geleerd, behouden blijven.

De laatste twee elementen zorgen voor de binding en plasticiteit van de gietvorm.

Deze gespecialiseerde cellen kunnen daarna geen andere functies meer vervullen (uitzondering: plasticiteit) en ze kunnen ook nooit meer teruggaan in hun ontwikkeling om weer stamcellen te vormen.

Dit staat een grote mate van evolutionaire plasticiteit toe.

Doordat het andere deel dan in de schaduw viel, kon de schilder het mannenhoofd meer plasticiteit geven.

Een ander interessant voorbeeld is plasticiteit bij mensen met geamputeerde lichaamsdelen, bijvoorbeeld de arm.

Enkele belangrijke vormen van plasticiteit bij volwassenen worden hieronder besproken.

Gedurende een korte tijdsspanne is dankzij Gods ingrijpen de cultuursituatie gekenmerkt door een zekere plasticiteit!

Het laatste is een goed voorbeeld van functionele plasticiteit, dat wil zeggen het efficiënter functioneren van netwerken in de hersenen door training.

Samen ontwierpen zij een reeks landhuizen met een ongedwongen plasticiteit en ruimteorganisatie.

De hogere dieren die vanuit zee het land veroverden, kregen grotere hersenen met niet alleen meer rekenkracht, maar ook meer plasticiteit, aldus Kempermann.

De plasticiteit van de hersenen is enorm, Rippon is erdoor gefascineerd.

De plasticiteit van het brein is niet alleen afhankelijk van de aanmaak van nieuwe zenuwcellen, van neurogenese.

Maar er zijn theoretische voorspellingen dat deze plasticiteit belemmerend zou kunnen werken op de aanpassing aan klimaatverandering.

Eén theorie die sindsdien werd geopperd, is die van de neurale plasticiteit, of de kneedbaarheid van de hersenen.