Plastiden in een zin

Omdat plastiden in Apicomplexa voorkomen is wel voorgesteld dat deze ook in een gemeenschappelijke voorouder aanwezig waren, maar geen van de basalere vormen bezit plastiden.

De celkernen behouden hun functionaliteit tot ongeveer 30 dagen, maar gaan sneller te gronde dan de plastiden.

Volgens de endosymbiontentheorie werden de plastiden verkregen door endosymbiose.

Ze hebben een centrale celkern en een aantal marginale, lenticulaire plastiden die door fucoxanthine goudbruin zijn gekleurd.

Protisten uit deze twee stammen hebben geen plastiden, en hun mitochondria hebben geen DNA, er vind geen oxydatieve fosforylering plaats en enzymen die nodig zijn voor de citroenzuurcyclus ontbreken.

De mitochondriën zijn evenals de kern en de plastiden ook voorzien van een dubbele membraan.

De op deze wijze 'gestolen' plastiden worden kleptoplastiden genoemd.

De plastiden zijn omgeven door twee membranen: de binnenste oorspronkelijk afkomstig van de endosymbiont, de buitenste van de gastheercel.

Deze dinoflagellaten vormen een stabiele endosymbiose met secundaire of tertiaire plastiden.

Een hierop volgende endosymbiose die een fotosynthetische eukaryoot betreft, heet als secundaire endosymbiose, wat leidt tot secundaire plastiden.

Endosymbiontentheorie Vanwege het grote effect dat het verwerven van mitochondriën en plastiden gehad heeft op de fylogenie van het leven wordt de term endosymbiose vaak als een equivalent gebruikt voor de verwerving van deze organellen.

Kleptoplastie of kleptoplastidie is een een endosymbiotisch verschijnsel waarbij een gastheer -organisme of predator een of meer plastiden van een ander organisme (de prooi-cel) in zich opneemt.

Omdat de endosymbiont steeds een dunne mureïnewand heeft en verwant zijn aan cyanobacteriën worden de plastiden meestal cyanellen genoemd.

Plastiden zijn, naast de vacuolen, voor planten kenmerkende organellen.

Secundaire endosymbiose is vaak nog te herkennen aan de aanwezigheid van meer dan twee membranen om de plastiden en soms aan een rudimentaire kern (nucleomorf), afkomstig van de endosymbiont.

Verdere organellen zijn: * Plastiden in plantencellen en eukaryotische algen ; ze hebben eigen genetisch materiaal.

Alle eukaryote cellen hebben mitochondriën met eigen DNA en bij planten wordt in plastiden zoals bladgroenkorrels DNA gevonden.

Als alle kernen te gronde zijn gegaan, kunnen de plastiden zich niet meer delen.

De groene kleur komt van de plastiden, die ze verkrijgt door algen (Vaucheria litorea) op te eten.

Dit leidt tot secundaire plastiden.