Pleurocoel

Alleen de eerste staartwervel heeft een, kleine, pleurocoel.

Bij de halswervel heeft de uitholling op de zijkant van het wervellichaam twee groeven waarbij de voorste ondiep is en de achterste een echte pleurocoel die de botwand doorbreekt.

Bij de ruggenwervels vormt de bovenrand van de pleurocoel een opvallende richel die zijwaarts buiten de lijn van de onderrand van het wervellichaam uitsteekt.

Bij de ruggenwervels wordt vrijwel de hele zijkant van het wervellichaam doorboord door een grote en diepe pleurocoel, een toegang tot het binnenste van de wervel voor een uitloper van de luchtzak.

Bij de voorste halswervels loopt de pleurocoel, de uitholling aan de zijkant, niet tot aan de parapofyse, het onderste ribgewricht.

De achterste ruggenwervels zijn smaller en hebben geen scherpe bovenrand van de pleurocoel.

De beschrijvers interpreteren boven elkaar gelegen langwerpige groeven in de zijkant van de halswervels als foramina pneumatica gelegen in een pleurocoel.

De draaier heeft geen pleurocoel; over het algemeen is het skelet van Shidaisaurus niet zo sterk gepneumatiseerd als bij verwante soorten.

De laatste halswervel heeft een richel die de pleurocoel op de zijkant van het wervellichaam scheidt van de uithollingen tussen de richels op de onderzijde van het zijuitsteeksel.

De pleurocoel is bij sommige wervels in tweeën gedeeld door een dik tussenschot.

De voorste ruggenwervel is opisthocoel en heeft een grote pleurocoel die gescheiden wordt door een zwakke richel.

Dit centrum toont een pleurocoel, een pneumatische uitholling van de zijkant waar doorheen een uitloper van de luchtzak van de nekbasis het bot uitholde.

Volgens de beschrijvers heeft de zesde wervel een pleurocoel.

Ze hebben aan de zijkanten een pleurocoel, uitholling met pneumatische opening, achter de parapofyse, het gewrichtsvlak met de onderste ribkop.

Ze hebben op de voorste helft van het wervellichaam een pleurocoel, een ingang voor de uitloper van de luchtzak.

De twintigste heeft ook nog een ovalen pleurocoel op de zijkant; dat ze zo ver naar achteren in de staart voorkomen, is een typisch diplodocide kenmerk.

In het voorste zijoppervlak, achter de parapofyse, bevindt zich in een ovalen groeve een pleurocoel, een opening waardoor een uitloper van de luchtzak van de nekbasis de wervel kan binnendringen.

De dertiende staartwervel van YPM 1980, met pleurocoel Bij Brontosaurus excelsus hebben de halswervels ver naar beneden afhangende zijuitsteeksels.

De zijkant heeft een duidelijke pleurocoel, pneumatische uitholling, en parapofyse, zijuitsteeksel dat het onderste ribgewricht draagt.

De zijkant van de draaier toont een grote pneumatische uitholling, een pleurocoel.