Plooiing

Aan de buitenhoeken van de plooiing steken de grotere punten van de tweede epiparietalia naar voren en buiten.

Plooiassen worden gebruikt om de oriëntatie van de plooiing te beschrijven.

Tevens vond er plooiing en breukvorming plaats, waarbij er verschuivingen in het gesteente plaatsvonden.

De huidige plooiing van het zeeniveau op aarde is het gevolg van verschillen in zwaartekracht en van de ligging van zeestromen.

De manier waarop Van den Boer dat doet heet ‘Corrugations’: plooiing.

Ook ontstaat door plooiing van het ectoderm later de neurale buis van waaruit het zenuwstelsel zich gaat ontwikkelen.

De plooiing vond plaats in het Plioceen.

Geribbeld aan de buitenzijde voor een vlotte plooiing.

Door deze plooiing kwamen de verschillende horizontaal afgezette lagen (vb diepe zee → klei, vb ondiepe zee → zand, vb afgestorven materiaal : kalk) naast in plaats van op elkaar te liggen, en werd het gesteente (zand werd zandsteen, kalk werd kalksteen).

Door een plooiing in het aardoppervlak en doordat er haast verticale verschuivingen in het oppervlak plaats hebben gevonden, liggen de oudere afzettingen hier hoger dan elders.

Door plooiing en overschuivingen verdikt de korst zich, waardoor de temperatuur en druk onderin het orogeen toenemen.

Bij sommige exemplaren van T. horridus is een fontanel aanwezig, een onvolledige plooiing waardoor een doorgang ontstaat naar de holte tussen beiden schedeldaken.

De woorden kvi en rand betekenen ronde plooiing.

Het is een plooiing naar boven, terwijl synclines plooiingen naar beneden zijn.

In het Zwitserse Mittelland was de molasse echter zo dik, dat plooiing mechanisch moeilijk was.

Na het eroderen van dit zandsteen en het door plooiing omhoog komen van het graniet verminderde de druk op het graniet zo, dat het de kans kreeg om uit te zetten en barstte.