Plotinus in een zin

Biografie Jeugd en opleiding Porphyrius vermeldt dat Plotinus 66 jaar oud was toen hij in 270, het tweede jaar van het bewind van keizer Claudius II overleed, waardoor we dus weten dat Plotinus rond het jaar 204 moet zijn geboren.

Het neoplatonisme *Plotinus (204 - 270 n.Chr.) Plotinus zag zichzelf als exegeet van Plato, zonder de ambitie een eigen filosofie te hebben.

Alles wordt bijeen gehouden door middel van wat Plotinus sympatheia noemt.

Het verschil met Plato is dat Plotinus veel meer de nadruk legt op de Godheid ofwel Het Ene.

Hun gericht zijn op de wereld hierna leidt volgens Plotinus bovendien tot immoraliteit in het hier en nu.

In het algemeen is geluk voor Plotinus een vlucht uit deze wereld naar het gindse, een gelijk worden aan God voor zover mogelijk.

Ook sprak Plotinus nooit over zijn afkomst, zijn jeugd en geboortedatum of -plaats.

Plotinus heeft zich voor zijn lezing van Plato gedeeltelijk gebaseerd op de tweede brief, waarvan hij de authenticiteit niet betwijfelde.

Plotinus noemt een hoogste, volledig transcendente 'Ene', dat geen opdeling, meervoudigheid of onderscheid bevat.

Porphyrius schrijft dat Plotinus tot zijn achtste jaar gezoogd werd door zijn voedster.

Volgens het verslag van Eustochius, die hem tot het eind toe bijstond, waren Plotinus' laatste woorden: "Streef er naar om het Goddelijke in jezelf terug te geven aan het Goddelijke in het alomvattende".

Zo was er bij Ammonius Saccas een 'inner circle', waar Plotinus lid van was.

En wel zozeer dat ze ergens schreef: ‘Plato en Plotinus waren denkers die God vurig hebben liefgehad en met hun geest naar Hem toegewend denkend hun leven leefden.

Het latere neoplatonisme, vertegenwoordigd door Jamblichus, Syrianus en Proclus, lijkt op het eerste gezicht een voortzetting van het hiërarchische systeem van Plotinus.

Volgens de kerkhistoricus gaf Hypatia les in ‘de platoonse school, afkomstig van Plotinus’, waarmee hij bedoeld zal hebben dat zij de neoplatoonse filosofie onderwees.

Het 'Ene' Plotinus noemt een hoogste, volledig transcendente 'Ene', dat geen opdeling, meervoudigheid of onderscheid bevat.

Niet voor niets sprak de wijsgeer Plotinus al de ware woorden: ‘Als alle mensen aan elkaar gelijk zouden zijn, dan zouden ze niet bestaan!

Daar was Plotinus niet tevreden over het gebodene, totdat een kennis hem adviseerde om te gaan luisteren naar Ammonius Saccas.

Dit is iets wat volgens Plotinus alleen bereikt kan worden na een langdurig en serieus beoefenen van de filosofie, waarbij onze ziel als eerste het stadium van het Intellect bereikt, en daarna de Eenwording kan ervaren.

Het meeste dank zijn wij hem evenwel verschuldigd voor het feit dat hij tegen het einde van zijn leven Plotinus' werk heeft uitgegeven.