Plunjervering

Eind 2005 kwam totaal onverwacht een retro-model van de 125 cc Gima op de markt, compleet met plunjervering en een AMC-motorblokje.

Er was een telescoopvoorvork en plunjervering aan boord.

In sommige gevallen waren dat "mengelingen" van verschillende typen, omdat het buisframe van de R 71 al plunjervering had, waardoor er vaak andere motorblokken in dit frame gemonteerd werden.

Integendeel, het vooroorlogse rijwielgedeelte was helemaal niet opgewassen tegen zo veel pk's: de plunjervering achter kon het achterwiel niet aan de grond houden en de telescoopvork kon zijn taak evenmin aan.

De Bergmeister was in 1955 uit productie gegaan, toen plunjervering achter nog gangbaar was.

De cantileververing van de "Comfort" werd vervangen door plunjervering en er verscheen een triporteur met een ILO tweetaktmotor.

De eerste motorfietsen kwamen in 1951 uit de fabriek en waren een bijna perfecte kopie van de DKW RT 125 zowel het frame met plunjervering als ook het motorblok.

De telescoopvork werd vervangen door een Earles schommelvoorvork en de plunjervering door een gewone achtervork met twee veer/dempereenheden.

Deze machine had al plunjervering aan de achterkant, terwijl alle andere BSA-modellen nog een starre achtervork hadden.

Het was ook de enige militaire Indian met plunjervering achter.

Norton was ook niet tevreden met de prestaties van het "tuinhekframe" met plunjervering van haar racers.