Pointillisme

Het is een techniek die reeds door de vroegste Franse postimpressionisten ontwikkeld werd en een variante is op het pointillisme : geen punten maar streepjes verf.

In de tweede helft van de jaren 90 maakte hij zich los van het pointillisme en werkte hij in een meer traditionele impressionistische stijl.

Le Sillon was een kunstzinnige beweging aan de Academie van Brussel die zich afzette tegen elk -isme, zoals impressionisme en pointillisme.

Vanaf ca. 1890 richtte hij zich op het pointillisme.

Hij ging van de academische stijl van de kunstacademie, via pointillisme, Van Gogh, het luminisme (landschappen waarin het zonlicht de hoofdrol speelt), kubisme en futurisme naar zo'n beetje alle andere stijlen van het begin van de twintigste eeuw.

Hij wijst erop dat in Nederland maar een paar kunstenaars „een vrijage” hielden met het pointillisme, onder wie Van Gogh, Toorop, Vijlbrief en Aarts.

Ook liet zich inspireren door de techniek van het pointillisme, maar ontwikkelde een eigen techniek en hechtte minder belang aan de wetenschappelijke benadering.

Pointillisme zagen de kunstenaars als een middel om de intensiteit van het licht zo treffend mogelijk te verbeelden.

Gestel experimenteerde in stijlen als het luminisme, kubisme, futurisme, expressionisme en pointillisme (opgebouwd uit gekleurde stipjes).

De woorden "kubisme, surrealisme en pointillisme" kennen geen geheimen meer voor hen.

Een van de nieuwe technieken waar Van Gogh in Parijs mee kennis maakte was het pointillisme.

Het Dadaïsme, het expressionisme, het pointillisme en natuurlijk het surrealisme, allemaal hadden ze nieuwe, revolutionaire ideeën over wat kunst kon en moest zijn.

Beter bekend als Pointillisme.

Pointillisme heeft een wetenschappelijke achtergrond.

Hij wordt naast Georges Seurat gezien als de belangrijkste vertegenwoordiger van het pointillisme en was een van de oprichters van de Salon des Indépendants (1884).

Met zijn pointillisme was hij zijn tijd vooruit.

Niettegenstaande de duidelijke invloed van Ingres is Thee in de middag een onmiskenbaar impressionistisch werk, vooral door de aandacht voor lichtreflectie, het pastelachtige kleurgebruik en de losse, op het pointillisme preluderende penseelgebruik.

Dit is een lijst van kunstschilders die tussen 1880 en 1945 in (een deel van) hun schildersloopbaan de techniek van het pointillisme hebben gebruikt.

Hiervoor kunnen ook onverzadigde kleurstippen naast elkaar gebruikt worden zoals in het pointillisme.

In deze richting paste hij in zijn werk het pointillisme (ook 'divisionisme' genoemd) consequent toe.