Polemiseren

Het is namelijk het idee dat politici polemiseren, terwijl journalisten – zoals EO-Tijs dus – vervolgens met scherpe, doch neutrale vraagstellingen tot de waarheid te komen.

Ik kan moeilijk met hem polemiseren, want de eerlijkheid gebiedt me te bekennen dat ik nimmer door een zwerver in een stationshal of daarbuiten voor klootzak ben uitgescholden.

Als zodanig moeten ze vrijuit oordelen en polemiseren en gevestigde machten bevragen en uitdagen.

Dat lijkt mij een glibberige redenering die er volgens de aloude kunst van het polemiseren om vraagt om doorgetrokken te worden.

Hij houdt ook van polemiseren en zuigen.

In een kort na de moord geschreven essay naar aanleiding van J.M. Coetzee’s 12 november 2004) ging Arnold Heumakers op zoek naar de «literaire genealogie van een manier van polemiseren waarbij argumenten er nauwelijks meer toe doen».

Geheel om de verkeerde redenen, met onnodig gemekker over de vermeende partijdigheid van Buruma, zoals dat past in de Wilders stijl van polemiseren.

Het heeft geen zin te polemiseren; degenen die ik verantwoordelijk acht voor genoemde malaise zijn, als je ze ontmoet, vaak mensen van goede wil.

Polemiseren is ook een kunst.