Politieseries

Wie zo langzamerhand wel verzadigd is geraakt door de onstuitbare stroom politieseries van Britse makelij moet toch enkele uren vrijmaken voor Blue Lights.

Veel moderne politieseries zijn letterlijk zo donker dat je de lampen in je kamer uit moet zetten om iets te zien.

En toch als je wel eens amerikaanse reality politieseries kijkt zie je toch dat veel van de agenten die te dik zijn best wel uithoudingsvermogen hebben in een achtervolging.

Tot een paar jaar later de Amerikaanse politieseries populair werden met FBI en zo op hun rug.

Net zoals bijvoorbeeld in Engelse politieseries waar de negers inmiddels bijna de helft van het politieapparaat lijken te hebben overgenomen.

Foster speelt het type zoals dat vaak voorkomt in duistere politieseries: een geweldige agent, maar iemand die slecht met mensen omgaat.

De bewondering voor de taaie boevenvangers die de meeste politieseries bevolken, zou wel eens een vorm van compensatie kunnen zijn.

Leonard oppert nog een mogelijke reden voor de populariteit van politieseries: Amerika zou een bange natie zijn geworden die zozeer naar law and order verlangt dat ze 'verliefd is op uniformen en handboeien'.

Leslie Nielsen moet een aanslag op de Britse koningin voorkomen, in een krankzinnige parodie op politieseries.

We hebben respect voor PSV ma … Vrouwelijke rechercheurs: hoe realistisch zijn politieseries?

Ann Lindell is – zoals gebruikelijk in moderne politieseries – een baasjespolitieman op het hoofdbureau van Uppsala, net terug van zwangerschapsverlof.

Van de Nederlandse politieseries heeft volgens mij alleen Baantjer tot nu toe langer gelopen dan wij.

De zero-tolerance uit de Amerikaanse politieseries.

Om u op weg te helpen levert Siri u een script (een parodie op de alom bekende politieseries, met het bijbehorende onvervalste accent).

U kent ze vast wel, die politieseries van televisie.

We zien wellicht plaatsen bekend uit de politieseries Baantjer, Grijpstra en de Gier of Van Speijk.

Dit is een lijst van Britse acteurs in politieseries.

Ze kijken teveel naar de amerikaanse politieseries.

De persiflage bevatte veel steenkolenduits en benadrukte de traagheid van de oorspronkelijke serie, ten opzichte van de actie van de hedendaagse politieseries.

Door naar series als Vermist en Aspe te verwijzen, wilden de producenten van Flikken het symbolische stokje doorgeven aan andere succesvolle en – in het geval van Vermist – veelbelovende politieseries.