Polotsk

Vader van Brjatsjislav van Polotsk (ca. 997 - 1044) en grootvader van Vseslav van Polotsk ; ** Jaroslav de Wijze Alhoewel er tegenwoordig ook wel wordt geopperd dat hij de zoon van Anna van Byzantium was.

Beiden vroegen politieke en militaire steun van Polotsk.

Het 6de gardeleger van het 1e Baltische Front veroverde op 2 juli 1944 Polotsk en begon met de opmars naar Daugavpils.

In de slag bij Polotsk werd alweer zijn paard gedood onder hem.

Op 30 juni 1944 begon het 1ste Baltische Front Polotsk offensief.

Zijzelf en haar zoon Izjaslav werden verbannen naar het land van Polotsk.

Hij dwingt Rogneda (Oudnoors: Ragnhild) de dochter van Rogvolod (Ragnvald), prins van Polotsk tot een huwelijk.

Brjatsjislav maakte Polotsk onafhankelijk van het Kievse Rijk en het vorstendom zou ook steeds door zijn nakomelingen worden geërfd.

Het vorstendom Polotsk ontkwam aan de Mongoolse invasie van Kiev in 1237-1239.

In 1209 was Koknese overgenomen door de Zwaardbroeders en de soevereiniteit van Polotsk werd uiteindelijk herroepen in 1215.

In 1227 werd ​​Polotsk door Smolensk aan Riga afgestaan.

Na een paar jaar van conflicten, kon Vseslav vanaf 1071 onbedreigd regeren als vorst van Polotsk.

Onder zijn bewind probeerde Polotsk om afstand te nemen van Kiev.

Polotsk was een belangrijke vesting op weg naar Kiev en nadat hij ook Smolensk veroverde, verzekerde Vladimir tamelijk gemakkelijk zijn intrede in Kiev (980).

Tussen de 10e en 12e eeuw kwam het vorstendom Polotsk naar voren als het dominante centrum van de macht in wat nu Wit-Rusland is, met een kleinere rol van het vorstendom Toerov in het zuiden.

Vladimir voerde daaroop oorlog tegen Polotsk.

Ze weigerde, hetgeen Polotsk een bondgenoot van Jaropolk maakte.

Zijn kleinzoon Boris werd prins van Polotsk.

Zijn zoon Rogvolod werd ook prins van Polotsk.

Daarna werd het vorstendom opgeheven en het land werd deel van de Woiwode Polotsk.