Poorterschap

Het dienen in de stedelijke militie, het gemeenteleger, was immers één van de voorwaarden voor het poorterschap, in zoverre zelfs dat dienstweigeraars hun poorterschap konden verliezen.

Het poorterschap kon ook gratis bekomen worden door wie een jaar in Brugge woonde; dit toont aan dat hij niet voor juli 1443 in Brugge gevestigd was.

Iemand die het ambacht in de stad geleerd had bij een gevestigde meester en mits de betaling van leergeld, kon ook vrij meester worden mits de betaling van het meestergeld, maar hij moest ook poorter zijn of het poorterschap kopen.

In de kern was het poorterschap weggelegd voor wie in Brussel was geboren uit een vader of moeder die poorter was.

Wie zijn domicilie in Brussel had maar niet aan de andere voorwaarden voldeed, kon het poorterschap verwerven door aankoop.

Ze waren integendeel al vanaf de eerste generatie, door huwelijk en door het verkrijgen van het poorterschap, volwaardig burger vaneen stad binnen het graafschap Vlaanderen.

Wie van buiten de stad kwam, kon het poorterschap kopen.

Vestigt zich vanuit Velthem te Antwerpen; poorterschap op 12-5-1553.

Naar aanleiding van zijn huwelijk kwam hij naar Brugge wonen, verzaakte aan het poorterschap van Kortrijk en werd vrijlaat onder het ambacht Snellegem.

Direct na het verlenen van het poorterschap werd hij benoemd tot pensionaris van de stad.

Nochtans is van een eventuele koop van het poorterschap niets terug te vinden in de Antwerpse archieven.

Op 27 juni 1608 verkreeg zij het stadsrecht ofwel poorterschap van Amersfoort, waaruit op kan worden gemaakt dat zij op dat moment in deze stad woonachtig was.