Populaires

Het initiatief was een groot succes en de Concerts Populaires werd een begrip in Parijs, en had een leidende rol in de verspreiding van het Oostenrijks-Duitse repertoire bij een nieuw publiek en door het spelen van premières van Franse symfonische werken.

In 1970 kwam de grote doorbraak in Frankrijk met de hits "Les bals populaires" en "Le rire du sergent".

Met 158 miljoen euro en de hulp van architect Frank Gehry wil hij het Musee National des Arts et Traditions Populaires omtoveren naar een fris nieuw kunstencentrum.

In 1860 was hij medeoprichter van de Séances Populaires de Musique de Chambre en in 1872 richtte hij een strijkkwartet op waaruit uiteindelijk een kamerorkest zou groeien.

Dit was in de eerste plaats de Oeuvre des Soirées populaires de Verviers, een vereniging voor volksopvoeding, van liberale en progressieve strekking, die vanaf de stichting in 1866 tot aan het einde van de eeuw een aanzienlijk succes kende in Verviers.

Hij maakte de afgelopen jaren naam als solist in een eigen serie ‘Concerts Populaires’ op het grote Doelenorgel en het hoofdorgel in de Laurenskerk waarbij hij ruim tweehonderd orkestbewerkingen uitvoerde.

Hij vond die liedjes terug in de bundel Chansons populaires des provinces belges van Ernest Closson.

In 1865 richtte Samuel de Brusselse Concerts Populaires op, naar voorbeeld van de gelijknamige concerten van Jules Pasdeloup te Parijs.

Later was hij in Brussel ook dwarsfluitist bij de Concerts populaires, de Concerts Ysaÿe en de Concerts Durant.

Men noemde ze Les maîtres vanwege de hoge technische kwaliteit van de werken, populaires om de schijnbare eenvoud van voorstelling, de la réalité om de figuratie.