Postkoloniale

Deze mensen hebben niet gekozen voor de postkoloniale indeling.

Het boek schets een uniek beeld van Egypte onder Nasser en de vervreemding van een bevlogen jongeman in de postkoloniale wereld.

Het echte postkoloniale trauma.

Hoogleraar Koloniale en Postkoloniale Cultuur- en Literatuurgeschiedenis Bert Paasman uit Putten houdt zich al meer dan vijftig jaar met de slavernij bezig.

Haïti was daarmee het eerste onafhankelijke land in Latijns-Amerika en het eerste postkoloniale zwarte land ter wereld.

Het onderzoek neemt drie jaar in beslag en gaat over de periode van de late zestiende eeuw tot het postkoloniale heden, meldt de Rijksvoorlichtingsdienst (RVD).

Met de dood in 1988 van Jean Schramme verdween één van de meest controversiële figuren uit de Belgische postkoloniale geschiedenis van het toneel.

Ook in het koloniale Britse Rijk waren er allerlei onofficiële en half-officiële organisaties ter plaatse actief, die later vaak weer de basis gaan vormen van de postkoloniale staten.

Terwijl ze weinig moest hebben van postkoloniale avonturen, hechtte Elizabeth grote waarde aan het bijeenhouden van het Gemenebest, een samenwerkingsverband van 54 onafhankelijke staten waarvan zij officieel het hoofd was.

Alles globaliseert behalve het postkoloniale besef.

Al plaatst hij daar wel direct de kanttekening bij dat het met de koloniale en de postkoloniale kennis pover blijft gesteld.

Gurnah wordt sinds de publicatie van het ook in het Nederlands vertaalde beschouwd als een van de meest prominente postkoloniale schrijvers.

Postkoloniale melancholie, zo noemt muziekwetenschapper Justin Williams de stemming bij de Britse tabloids, televisie en politici.

Misschien uit postkoloniale schuld?

Dat begrip ontstond bij een groep wetenschappers die in Zuid-Azië geïnteresseerd waren in postkoloniale samenlevingen, zoals met name India.

Het is de strijd van de arbeidersklasse en van de postkoloniale actoren die deze machtstransformaties op gang hebben gezet.

Opstellen over koloniale en postkoloniale literatuur en cultuur, Leiden, KITLV, 2004, pp. 43–51.

Van Reybrouck beantwoordde kritiek door zijn boek te situeren als een werk "met een meer volwassen kijk op het koloniaal verleden, zonder te vervallen in koloniaal triomfalisme maar evenmin in postkoloniale zelfkastijding".

Dat lijkt me een Pyrrusoverwinning voor de inclusieve, postkoloniale antiracisme en feministische antiseksime beweging.

De postkoloniale Caribische eilanden waar hij vaak over schrijft, lijken qua etnische samenstelling bijzonder veel op Suriname.