Postman

De oorsprong van het boek lag in een lezing die Postman in 1984 hield op de Frankfurter Buchmesse.

Wat hier vandaag geopenbaard is dat gebeurd in de Baltics regelmatig, hier enkele links uit de Postman.

Obsession (of The Postman Always Rings Twice, zoals de echte brontekst van romancier James M. Cain heet) is een verhaal van eigengereide personages die zichzelf, vaak tegen beter weten in, de knoei in werken.

Om het probleem te onderstrepen, haalt hij communicatiewetenschapper Neil Postman aan: "Hij zei ooit: 'We are amusing ourselves to death'.

Nu ik erover nadenk, vermoed ik dat Neil Postman (sinds 2003 niet meer onder ons) meer moeite met Clinton zou hebben dan met Trump.

Wie na Those Who Jump de Bulgaars-Finse documentaire The Good Postman van Tonislav Hristov bekijkt, krijgt vervolgens een prachtig en ook aandoenlijk tegenverhaal voorgeschoteld.

Neil Postman is dus overtuigd van wel, en daarvoor haakt hij aan bij de mediatheorie van Marshall McLuhan, dat het medium zelf niet enkel de vorm van de informatieoverdracht bepaalt, maar ook de aard van de informatie.

Postman hekelde het zinnetje: “En nu naar het volgende…” TV-programma’s springen van het ene onderwerp naar het andere, zonder dat er verband in zit.

We hebben de overtreffende trap bereikt van wat Neil Postman ooit bestempelde als amusing ourselves to death.

Volgens Postman is de traditionele informatiehiërarchie in de jaren tachtig en negentig aan diggelen gegaan.

Voor De Groene interviewde hij in 1988 mediafilosoof Neil Postman, toen niemand nog van deze man had gehoord.

Aldous Huxley was bang dat er niet eens een reden zou zijn om boeken te verbieden, omdat niemand die nog zou lezen’, schreef de cultuurpessimist Neil Postman in 1985.

De medley met allerlei eenlingen als Dancing in the Street, My Guyen Please Mr. Postman ging er in als koek.

De televisie, zegt Postman, heeft zich ontwikkeld tot een medium waarin 'elk thema als amusement wordt gepresenteerd'.

In 1985 publiceerde de Amerikaanse mediaprof Neil Postman het legendarische boek Amusing ourselves to death, een felle aanklacht van de manier waarop televisie alles tot amusement vermaalt.

Tijdens de bijeenkomst werd oud-top bankkier en oud minister Gerrit Zalm en de bekende boswachter Arjen Postman aan de tand gevoeld door de Groningse presentatrice Jeannine Abbring.

Daardoor, meent Postman, «eroderen» de kinderjaren.

In zijn boek betoogde Postman in navolging van onder anderen Aldous Huxley en Marshall McLuhan dat de dominante aanwezigheid van de massamedia onvermijdelijk tot een vorm van debilisering leidt.

Televisie is autonomer geworden, schreef Postman al, het is geen voortzetting van het debat in de politiek of in de krantenkolommen.

Zijn film 'Postman' geldt als een van de favorieten van het Filmfestival Rotterdam.