Postmodernistische

Met zijn partner, archeoloog en filosoof Kate Sinha, en kunstenaar Tarik Sadouma maakt hij postmodernistische, kritische, provocerende films over de kunstwereld, subsidies en allerhande onderwerpen in de maatschappij waar ze zich kwaad over maken.

Volgens mij is de gedachtengang van Davos een verstandshuwelijk tussen enerzijds de postmodernistische agenda van duurzaam, inclusief enzovoort en anderzijds de ontwikkeling van nieuwe verdienmodellen van multinationals en banken.

Wat rest is een postmodernistische globalistische leefstijlbeweging voor hoger opgeleiden.

Zo verschaft de postmodernistische historicus zich de ruimte om zijn persoonlijke visie en standpunt beslissend te laten zijn bij de beschrijving en de waardering van de historische gebeurtenissen.

De thema’s gingen gepaard met onversneden postmodernistische architectuur, zoals ruïnewoningen en rijtjeshuizen met tympanen.

Hij is ook wel goed met z'n niet aflatend afbranden van dat postmodernistische gezeik.

Op instigatie van die linkse, postmodernistische wappies is tegenwoordig alles een 'narratief'!

Van historiserende architectuur, waaraan tal van postmodernistische architecten als Sjoerd Soeters zich de afgelopen decennia hebben gewaagd, willen Alkemade en de zijnen nog altijd niets weten.

Baudet koketteert met oude, verschraalde wijn, en niet eens in nieuwe zakken, Kuzu moet nog aan de eerste postmodernistische gedachte geraken.

Bijna alle films zijn tegenwoordig verziekt door de uitzaaiingen van het linkse postmodernistische cult.

De voetnoten van Grunberg, m.i. postmodernistische waanbeelden, een aanklacht tegen het gezonde verstand.

Brassinga ziet zichzelf niet als een postmodernistische auteur.

Neopop (ook neopopart of postpop) is een postmodernistische kunststroming vanaf begin jaren 90 van de 20e eeuw.

Samen met Buckinx werd hij vanaf 1986 een van de belangrijkste vertegenwoordigers van het postmodernistische in Vlaanderen.

Er is een agenda die kostte wat kost doorgevoerd moet worden, kostte wat kost moet de multiculturele postmodernistische hel er door gedrukt worden.

Het is precies hetzelfde spelletje als de postmodernistische krakers en identity politics mafkezen.

Ik ben dat postmodernistische gezeik goed zat. Ik dacht dat het na 9/11 wel zou afnemen maar het is hardnekkig.

Met slechts een paar lichtpuntjes in de culturele duisternis der postmodernistische en postadolescente zogenaamd ''hoger opgeleide'' treurnis.

Vraag even aan God hoe dat zit met dat Christelijke geloof en dat ressentiment, met die slavenmoraal, die verstikkende slavenmoraal die met het huidige postmodernistische gehuil opnieuw triomfen viert.

Zie ook het werk van postmodernistische Franse filosofen als Foucault, Lacan en Derrida, of beter: zie dat maar niet, want dat is meer iets voor ‘ingewijden’.