Postmoderniteit

Vloeibare liefde is een begrip bedacht door de socioloog Zygmunt Bauman over de kwetsbaarheid van menselijke banden in de postmoderniteit.

In de postmoderniteit is er enkel plaats voor "kleine verhalen", en fragmenten van de werkelijkheid die kunnen verschillen van perspectief.

Volgens Lyotard is het tijdperk van de 'grote verhalen' die alles in zich opnemen voorbij en leven we thans in de postmoderniteit.

In beide school de wens naar 'oriëntatie in een schijnbaar steeds vrijblijvender wereld van postmoderniteit'.

Toch zou het evengoed een metafoor kunnen zijn voor de verdwazing waarin de westerse postmoderniteit is terecht gekomen.

Alleen uiterlijke vorm is niet opgewassen tegen postmoderniteit.

De staat diende zich voortaan te onderwerpen aan de postmoderniteit, aan het van de marktconforme netwerkmaatschappij.

Overigens was Lyotard niet de eerste vertolker van dit credo (Daniel Bell Maar juist nu het postmodernisme zegevierend opmarcheert door de publieke instellingen, wreekt zich het feit dat de postmoderniteit geen project is maar een stuurloos pluralisme.

In een notendop: welke eigentijdse strategieën en visies, kunnen we vandaag, in tijden van postmoderniteit, naar voren schuiven?

Welkom, in onze postmoderniteit.

Als het wachtwoord van de feministen in de moderniteit ‘verlichting’ was, was dat ‘ deconstructie ’ in de postmoderniteit.

Vattimo suggereert dus een los verband van moderniteit en postmoderniteit, waarbij we echter nooit helemaal los komen van de moderniteit.