Postrijtuigen

Hiervoor hadden de neuzen van deze postrijtuigen een indeuking, wat deze postrijtuigen de bijnaam deukneus gaf.

Hiervoor waren de neuzen van deze postrijtuigen een indeuking voorzien, wat deze postrijtuigen de bijnaam deukneus gaf.

De AKN bezat tot 34 passagiersrijtuigen, zeven bagagerijtuigen, drie postrijtuigen en 120 goederenrijtuigen waaronder zeven melkwagens.

Deze inzet gebeurde steeds in de avonduren en de meeste D-treinen namen postrijtuigen 's nachts mee in nachttreinen.

Door een andere indeling was de sorteerafdeling van deze postrijtuigen kleiner dan de andere series.

In de treinen (mailtreinen) reden postrijtuigen en rijtuigen gesteld door de CIWL mee (WL en WR).

Mogelijk hierdoor waren deze postrijtuigen minder geliefd bij het personeel van de posterij.

Omdat deze kleurencombinatie bij de DB in gebruik was voor werktreinen, en om dus verwarring te voorkomen werden de postrijtuigen grijs-wit geschilderd.

Uiterlijk verschilden de Postmr/ap (de „r“ in de typeaanduiding staat voor snelrem) van de overige postrijtuigen door het aanbrengen van een dubbele deur en drie enkele deuren aan iedere zijde van het rijtuig.

De eerste postrijtuigen waren net als alle andere rijtuigen bij de DB groen geschilderd, en vanaf 1974 oceaanblauw-beige.

Dit gebeurde voornamelijk in speciale postrijtuigen die meereden in reizigerstreinen.