Prearticulare in een zin

Binnenin is de onderkaak hol zodat de sluitspier via een grote opening aan de achterste binenzijde, onderaan omgrensd door het spleniale en het prearticulare, het element kan binnendringen.

Een prearticulare vormt een kleine zwelling aan de achterste onderrand en daarboven steekt een kort maar hoog retroarticulair uitsteeksel naar achter.

Een richel aan de onderzijde van het angulare past in een groeve in het prearticulare; die groeve heeft twee inkepingen die overeenkomen met twee opstaande dwarsrichels op de hoofdrichel; bij T. rex is de verbinding helemaal glad.

Erachter ligt het prearticulare dat een lange spitse voorste tak heeft en een blokvormige korte achterste tak.

Het articulare en prearticulare lijken vergroeid te zijn.

Het prearticulare heeft aan de onderrand van het binnenste zijvenster een uitsteeksel dat schuin naar boven en binnen uitsteekt.

Het spleniale loopt van de symfyse af tot over de voorzijde van het prearticulare.

In de onderkaak bevindt zich geen opening op het raakpunt van het spleniale, prearticulare en angulare.

Meer onderaan de binnenkant bevindt zich het prearticulare.

Daar wordt het overgroeid door een gewelfd prearticulare.

De achterste punt van het surangulare wringt zich nog tussen het angulare en de voorkanten van het articulare en het prearticulare in.

Het prearticulare vormt ook de achterste binnenwand van de opening waardoorheen de sluitspieren de holle binnenkant van de onderkaak ingaan.

De achterrand van het spleniale heeft een inkeping met een hoek van 90° als contact met het prearticulare.

De onderkant en binnenste zijkant ervan wordt gevormd door het dunne plaatvormige prearticulare.

Dit prearticulare vormt de onderrand van de grote adductor fossa en splitst zich naar voren in twee takken die de bovenkant en onderkant van een opvallend groot intern zijvenster uitmaken.

Het prearticulare is lang en recht.

Onder het surangulare en boven het spleniale ligt aan de binnenzijde een lang prearticulare dat ver naar achteren doorloopt en aan de achterzijde een retroarticulair uitsteeksel vormt.

Op de achterste bovenrand van de kaak is een apart coronoïde aanwezig, zij het slechts in de vorm van een beensplinter die tussen het surangulare en het prearticulare geklemd is.