Pregnante

Wie rondloopt op de London Book Fair, krijgt een goede indruk wat momenteel de meest pregnante zorgen zijn in het boekenvak.

Ook leek ze niet nadrukkelijk een hoog meezinggehalte na te streven, met haar pregnante pianoakkoorden en de schitterende ijle hoogten van haar stem.

Geeft wel een hoop gelegenheid tot het schrijven van pregnante verhalen en uitbaten van persoonlijke drama's, dat wel.

Zo'n D66-leider die goede sier zit te maken met zijn pregnante aanwezigheid op een manifestatie tegen haat, waar dus doodleuk jodenhaters rondbanjeren.

De meest pregnante uitspraken kwamen van de Amsterdamse burgemeester Femke Halsema.

Het is daarom de hoogste tijd om te bezinnen en ons de pregnante vraag te stellen, waarom we in godsnaam op Aarde zijn…!

De Utrechtse bestuurskundige Mark Bovens heeft voor dit verschijnsel een pregnante formulering gevonden: de diplomademocratie.

En die is echt heel anders dan de bril van Rutte, dat probeert Rutte elke dag weer met zijn pregnante gedrag en onbegrensde deskungigheid aan te tonen.

Hij zet de lezer met pregnante openingszinnen terstond op scherp.

Baars werkt met scherpe contrasten en pregnante stiltes die even veel zeggingskracht hebben als de klinkende noten.

Bij het onderstrepen van de meest pregnante alinea’s kwam behalve een potlood ook een liniaal te pas.

De korte, pregnante film Mary Koszmary van Yael Bartana, uit 2007, begint als volgt.

Dit is zo'n jaar dat het streeppatroon in blauw en wit, één van de meest pregnante uitingen van de marinelook, zéér aanwezig is.

Het meest pregnante voorbeeld is het dossier Elswoutshoek.

Inmiddels is de pregnante mise-en-scène van Ozymandias veel soepeler en vloeiender dan de stroeve schilderijen van zijn begin.

Pregnante herinneringen aan het werk van de schrijfster heeft ze niet.

Al Galidi heeft een boodschap, en bovendien een pregnante en behoorlijk geestige manier om die te verpakken.

De belangrijkste en meest pregnante popplaten, zoals To Pimp a Butterfly, kwamen uit de hiphop.

De ideologie van de Leefbaren wordt door henzelf omschreven als «extreem midden», hetgeen een redelijk pregnante benaming mag heten.

Aan de andere kant was er een bleke Amfortas van Alexander Marco-Buhrmester, een pregnante maar vocaal niet helemaal rafellloze Klingsor van John Wegner en een ensemble Bloemenmeisjes dat simpelweg niet op Bayreuther niveau stond.