Preludes

De preludes werden en worden talloze malen uitgevoerd en opgenomen, vaak gecombineerd met opus 32. Van preludes nr. 5 en 10 bestaan opnames waarin Rachmaninov zelf soleert.

Soms weet Debussy in zijn Préludes verschillende klanksferen te combineren zoals in de laatste prelude De preludes uit het ‘Premier Livre’ en ‘Deuxième Livre’ zijn stuk voor stuk juweeltjes van muzikale expressie en emotie.

De Préludes livre I et II ( Nederlands : Preludes boek I en II) zijn door de Franse componist Claude Debussy geschreven voor piano 2-handig.

Van Johann Sebastian Bach (1785-1850) staan enkele preludes en fuga’s van een van zijn hoofdwerken op het programma: Das wohltemperierte Klavier.

Dat moet indruk gemaakt hebben, want Von Brucken Fock zou vele preludes componeren – waarin Chopin, soms Rubinstein zelf, en zeker ook Brahms, Liszt of Schubert vaak zijn te horen.

Helemaal op het einde van de aflevering speelt Ashkenazy een stukje muziek: de ‘fuga in c-klein’, uit de 24 Preludes en fuga’s van Dmitri Sjostakovitsj.

Daarentegen zijn de moeilijkere preludes zeker niet te onderschatten en zeer virtuoos van aard, en deze behoren tot de moeilijkste stukken uit het pianosolo repertoire.

De acht kleine preludes en fuga's worden vaak gespeeld in kerkdiensten.

De uitgever, "New World Music Corporation", besloot alleen de drie preludes in één cahier uit te geven.

De werken van zijn laatste jaren in Moskou laten een vereenvoudiging van zijn karakteristieke taal zien met betrekking tot zijn opvatting van tonaliteit, bijvoorbeeld in de 24 Preludes voor viool en piano.

Het werk is volledig speelbaar op de luit en is met zijn stijl van karakteristieke gebroken akkoorden typisch voor de late preludes in de 18e eeuw.

Hij componeerde klavecimbelmuziek, Italiaanse sonates en preludes voor orgel.

Hij typeert zijn missie in Preludes to definition (uit Collected Poems, 1953): het hoogste doel is volledige “self-awareness”, zelfs als die confrontaties met verschrikkingen met zich meebrengt.

Mogelijk dat Wilhelm Friedemann zelf bijdragen heeft geleverd (de kleine preludes BWV 924-932).

Nadat hij 24 preludes en fuga’s van Sjostakovitsj gehoord had schreef hij een compositie met dezelfde titel.

Tegenwoordig wordt aangenomen dat de acht kleine preludes en fuga's door een leerling van Bach zijn geschreven.

Van zijn hand kwam een aantal liederen en pianostukken waaronder vier sonatines, preludes etudes en silhouetten.

Vele professionele pianisten laten deze tempi in de preludes ook duidelijk blijken en weer anderen maken het stuk juist eigen door de verschillende aanduidingen eventueel naar eigen hand om te buigen.

Zijn muzieklessen waren aanleiding voor vele kleinere werken zoals mazurka's, etudes, preludes, nocturnes en walsen.

Als opening diende de overbekende Prelude in cis uit opus 3, gevolgd door drie karakterstukken uit ditzelfde opus en vijf Preludes.