Primaatschap

De reformatie viel het pauselijke primaatschap aan en hij wenste dan ook te voorkomen dat deze stroming zich uitbreidde.

Om het voorstel in de stemming te laten slagen, liet men over de verhouding tussen collegialiteit en primaatschap een zogeheten nota praevia explicativa voorafgaan.

Hij deed dit voorafgaand aan het angelusgebed op het Sint-Pietersplein en sprak over het belang van het primaatschap van Petrus onder de apostelen.

Deze regerende macht wordt gewoonlijk de wereldlijke macht van de Paus genoemd, in tegenstelling tot zijn kerkelijke primaatschap.

De Nederlandse ORK aanvaardt het Primaatschap van de Paus van Rome slechts in bepaalde zin, namelijk enkel in het geval van definitie van een dogma ; verder onttrekt de ORK zich geheel aan het leergezag van het Vaticaan.

Onmiddellijk na zijn aanstelling zag Siricius zijn kans om zijn primaatschap over de universele Kerk te doen gelden.

Zoals aangegeven in de inleiding werd met de constitutie de rol en het primaatschap van de bisschop van Rome als geloofswaarheid vastgelegd om de katholieke gemeenschap te beschermen.

Derde hoofdstuk: Over de macht en aard van het pauselijke primaatschap Verwijzend naar het oecumenisch Concilie van Florence wordt bevestigd dat de bisschop van Rome en de Kerk die zij vertegenwoordigde het hoogste gezag kende boven alle andere kerken.

In 1519 vond gemodereerd door Petrus Mosellanus het beroemde dispuut van Leipzig (Leipziger Disputation) plaats tussen Andreas Karlstadt Bodenstein, Maarten Luther en Johannes Eck over onder meer het primaatschap van de paus.

Op grond van dit primaatschap zijn alle gelovigen gehouden om in eenheid met de bisschop van Rome te leven.