Principes

Multatuli beweerde dat hij er geen principes op nahield, ‘uit strengheid van opvatting’, omdat principes te veel principes zijn.

U bent een man van principes in een wereld van rekbare principes.

GroenLinks is dan ook een hutspot van principes, om in de aandacht te blijven moeten er elke week nieuwe principes bijkomen.

Principes zijn pas principes als het pijn doet.

Of beter in haar geval: als je geld kan verdienen door je principes overboord te gooien, dan gooit ze met alle gemak haar principes overboord.

Principes, dames en heren, iemand riep hier eens, "principes zijn wat waard, als ze je wat gaan kosten".

Principes zijn principes, had Kökçü drie ton geboden voor het dragen van een bandje en er was geen vuiltje aan de lucht geweest.

En de meest corrupte, met nul principes, partij na groenlinks (die negatief aantal principes heeft) mag de kamervoorzitter leveren.

Hun progressiviteit is net zo onoprecht; hun handelen is doorgaans strijdig met hun principes en de principes zijn overduidelijk bedoeld om te deugen voor de gemeente.

Je heb onbelangrijke die je offert voor de principes en belangrijke voor wie je de principes offert.

Je kunt niet de principes van het Handvest onderschrijven door lid te blijven en tegelijkertijd onder die principes uitkruipen.

Jij hebt in ieder geval niet de principes van de oude Moszkovicz, maar ik vraag me af of je überhaupt principes hebt.

De andere drie principes zouden gezien kunnen worden als een poging om de theorie van het scepticisme te vertalen naar meer abstracte principes.

Thomas Harper King schreef in Les Vrais Principes de l'art gotique in 1850 dat de kerk een 'slecht voorbeeld' was en dat de architect de 'ware principes' van de gotische bouwkunst niet had begrepen.

Die zullen nooit van hun principes afvallen ook al wordt honderd keer bewezen dat hun principes niet werken.

Alleen is het natuurlijk typisch voor de linkse deugmens om niet de principes te eerbiedigen, maar zich beroepend op principes alleen de onwelgevallige gevallen aan te pakken.

Ben het met haar oneens over de meeste idealen en principes die zij nastreeft, maar in de kern geeft zij aan dat ze uitgaat van democratische en rechtsstatelijke principes.

Dan neem je ofwel je eigen principes niet zo serieus (hypocriet), ofwel je hebt helemaal geen principes en noemt jezelf om andere reden socialist en antikapitalist.

Kortom: heb je je mond vol van principes maar je hebt zelf geen principes, dan ben je van harte welkom bij d'66.

Wellicht is het een heel klein beetje een geforceerde vergelijking, maar de grondslag onder beide is dat principes hebben hartstikke leuk is, maar dat je van principes af moet kunnen wijken als daar een goede reden toe is.