Prinsgezinden in een zin

Al in zijn jonge jaren onder het stadhouderschap had hij liberale ideeën, zoals de noodzaak van een grondwet en eenheidsstaat, mede om de strijd tussen en prinsgezinden te overstijgen.

Dit was een particulier samengesteld leger dat zich tegen de prinsgezinden weerde.

Dat veranderde echter eind september, toen de prinsgezinden revanche namen op de patriotten.

Dit was de periode waarin prinsgezinden lijnrecht tegenover patriotten stonden.

Het Staatse regime kreeg de schuld van de mislukking en de prinsgezinden schoven Tromp naar voren als de man die het vaderland zou gaan redden.

In de jaren tachtig van de achttiende eeuw ontpopte van Goens zich als de belangrijkste spreekbuis van de prinsgezinden.

Na de verovering van de stad door de prinsgezinden, werd het gebouw ingericht voor de gereformeerde eredienst.

Panhuysen (DWV), 2012, p. 193 De andere gewesten en Hollandse prinsgezinden stelden De Witt, Van Beverningh en Nieuwpoort persoonlijk verantwoordelijk.

Prinsgezinden bliezen de loftrompet, toch nog een mannelijke opvolger.

Prinsgezinden in Gouda stuurden Van Swieten een boodschap, dat een van de stadspoorten voor hem in de vroege morgen geopend zou worden.

Prinsgezinden profiteerden van de afwezigheid van Johan door met succes de regenten in de provincie Holland te dwingen het Eeuwig Edict af te schaffen.

Tijdens de ongeregeldheden tussen patriotten en prinsgezinden in 1787 werd er vanaf de Dalemsedijk geschoten, waarop er vanuit het fort terug werd geschoten.

Ik vergelijk het een beetje met de periode rondom het Plakkaat van Verlatinghe, toen had je de republikeinen en de prinsgezinden.

In de moeilijke tijd van de jaren 1780, de Patriottentijd, kwam Jacobs opa Cornelis van Lennep op een zijspoor te staan, omdat hij met de sympathiseerde tegen de en de prinsgezinden.

Rare draai aan de geschiedenis op het einde, als zou de dood van De Ruyter gezorgd hebben dat staatsgezinden en prinsgezinden weer door één deur konden.

De aanhangers van Oranje legden zich hier echter niet bij neer, zodat er gedurende het gehele ‘eerste stadhouderloze tijdperk’ (1650-1672) een verwoede strijd werd geleverd tussen ‘prinsgezinden’ en ‘staatsgezinden’.

De politieke successen van Johan en de maritieme overwinningen van Cornelis wekten de woede van de prinsgezinden, die hen uitscholden voor respectievelijk «landprins» en «zeeprins».

In het conflict tussen de prinsgezinden en de patriotten, in de achttiende eeuw, kiezen de Bijltjes, zoals de georganiseerde havenarbeiders genoemd werden, de kant van de prins.

Op de achtergrond proberen de prinsgezinden alles in het werk te stellen om hun prins, Willem III, weer aan de macht te helpen.

Hoewel de Staten van Holland een jaar later het «Eeuwig Edict» aannamen, dat inhield dat Holland «voor eeuwig» het ambt van stadhouder afschafte, nam de invloed van de prinsgezinden toe.