Processieverbod

Gewoon terug naar het processieverbod.

Zo heeft een pvda'er in de jaren tachtig ook eens met een motie een einde gemaakt aan het processieverbod dat sinds 1848 in de grondwet stond, en dat 'openbare godsdienstoefening buiten gebouwen en besloten plaatsen’ verbood.

Beide groepen waren wel onder meer voor gelijkberechtiging van het openbaar en bijzonder onderwijs, voor herstel van de diplomatieke vertegenwoordiging bij de paus en voor afschaffing van het processieverbod.

Dit artikel wordt kortheidshalve ook wel het 'processieverbod' genoemd.

De tocht wordt ‘Stille Omgang’ genoemd omdat men geen enkel woord spreekt vanwege het tot voor enige jaren geldende processieverbod in Amsterdam.

Processieverbod tot in de jaren tachtigDe Amsterdamse Sacramentsprocessie werd in 2004 voor het eerst gehouden, bij gelegenheid van het honderdvijftigjarig bestaan van de Onze-Lieve-Vrouwekerk.

De CHU was immers ook een partij met nogal wat antiroomse sentimenten: voor God, Nederland en Oranje, maar ook voor handhaving van het processieverbod en tegen het gezantschap bij de paus.

Nadat processies sinds de reformatie eeuwenlang verboden waren, kon deze traditie door de Onze Lieve Vrouwekerk na opheffing van het processieverbod in 1983 ter gelegenheid van haar 150-jarig bestaan weer worden opgepakt.

Ieder jaar tijdens de "bidweg", een traditie die voortkwam uit het processieverbod van 1632, wordt een replica van het beeld door de stad gedragen.

Voor de andere parochies gold een processieverbod.

België heeft sinds het ontstaan als moderne natie (wel ten tijde van de Franse overheersing en onder Joseph II) geen algemeen processieverbod gekend, hoewel er in de 'Hollandse' periode, tussen 1815 en 1830, wel beperkingen werden opgelegd.

Dit artikel wordt kortheidshalve ook wel het ‘processieverbod’ genoemd.

In 1848 stelde Thorbecke reeds dat het processieverbod was ingegeven door geborneerdheid en intolerantie, maar tot in 1983 faalden alle pogingen om het verbod ongedaan te maken.