Proostschap

Garsendonius' proostschap in Maastricht viel samen met de grootste bloeiperiode van het Sint-Servaaskapittel.

Het geschil sleepte aan tot 20 april 1377 toen de paus het proostschap 'reserveerde' voor Beke, d. w. z. de functie aan hem wilde voorbehouden voor na Robert van Genève.

Onder zijn proostschap en waarschijnlijk op zijn aansporing werden door gravin Johanna de plichten en prerogatieven van de kanselier van Vlaanderen duidelijker omschreven.

Tijdens zijn proostschap in Maastricht deed zich een ernstig conflict voor tussen het kapittel van Sint-Servaas en het stadsbestuur.

Tot in de 16e eeuw was het proostschap van het kapittel van Sint-Servaas in Maastricht vaak een 'opstapje' voor de hoogste geestelijke ambten in het Maas-Rijngebied.

Of hij het proostschap in Maastricht vroegtijdig opgaf is niet geheel duidelijk.

Bij de aanvaarding van zijn nieuwe functie moest hij het proostschap in Maastricht, Luik en Hildesheim neerleggen.

Strijd om het proostschap Er werd verwacht van iemand die een zo aanzienlijke zetel bekleedde als die van het aartsbisdom Lyon, daarbij zo ver verwijderd van Vlaanderen, dat hij ontslag zou nemen; Filips maakte hier echter geen aanstalten toe.