Provençaals

De naam “Cap Canaille” komt van het Provençaals “Cap Naio”.

Een bijzondere vorm was het Shuadit of Judeo-Provençaals, dat sinds 1977 als uitgestorven geldt.

Volgens hem is het Occitaans of Provençaals de eerste nog levende taal van beschaafd Europa.

Aan het Germaans ontleend zijn middeleeuws Latijn blancus en andere Romaanse vormen: Frans blanc (zie ook blancheren); Italiaans bianco (zie blanco); Spaans blanco; Portugees branco; Provençaals blanc(a).

Dat hij er een scène in had weten te proppen waar tomaten op z'n Provençaals worden bereid.

In oud Frans heet zo’n man een sometier en in het oud Provençaals een saumalier.

De tapenade is een van oorsprong Provençaals product.

De talen heten thans hiernaar: de Occitaanse talen, met het Provençaals als bekendste.

De benaming "Francoprovençaals" blijft nochtans beperkt tot academische kringen, wellicht omdat het verwarring met het echte Provençaals in de hand werkt.

Hij was bekend voor zijn daverende stem met het typisch Provençaals accent.

In 1878 publiceert hij een woordenboek van het Provençaals van de Rhône-vallei waar hij jaren aan gewerkt heeft: Lou tresor dou Félibrige.

In de kerk werd de officier neergestoken, wat het sein gaf tot een algemene moordaanval op al wat Frans (Provençaals) was.

Verspreiding en leefgebied Het provençaals bleek blauwtje komt, zoals de wetenschappelijk naam als doet vermoeden, voor in Spanje en Zuid-Frankrijk en Noord-Italië.