Provenier

Provenier is een oud-Hollandse benaming voor 'iemand die van preuves leeft' waarbij preuves staat voor giften.

Vooral Albert Zeggers heeft succes, niet alleen als literator maar ook als vanzelfsprekend middelpunt van kroegavonden en literaire bijeenkomsten, wat Provenier met een mengeling van bewondering en afgunst vaststelt.

Erik Jan Provenier wordt op een kwart van de roman gedwongen zichzelf deze vraag te stellen.

In 1990 vertaalde hij Huysmans’ satanistische roman laat Meijsing de kat van Provenier opdraven onder de naam Pitigrilli, de schrijver van L’esperimento di Pott Van die laatste roman – in het Nederlandse vertaald als overigens wel iets weg.

Met zijn huisbaas krijgt Provenier een steeds gecompliceerder verhouding, wat de aanloop wordt tot het uiteindelijke vertrek uit Toscane.

Provenier is opgelucht als hij de aasgierenmentaliteit van de Sicilianen achter zich kan laten.

De omstandigheden van Provenier veranderen op slag wanneer hem een grote literaire prijs wordt toegekend.

In 1827 telde het huis nog drie bewoners, in 1834 overleed de laatste provenier.

In dit boek is het jeugdliefde Wolf met wie Provenier een road trip down memory lane door zijn geliefde Italië beleeft, alvorens haar te verliezen aan literair handelsreiziger Jochem Suckert.