Prozagedicht

Dit volume is grotendeels gevuld met het lange prozagedicht N30, dat uit 32 hoofdstukken bestaat.

In het nawoord dat Mettes schreef bij zijn grote prozagedicht N30 noemde hij onder meer de Language-dichter Ron Silliman, met name diens opstel 'The New Sentence’.

De Optocht is een enorm lang episch prozagedicht van Tellegen, waarin hij een optocht van de meest uiteenlopende mensen schetst, die allemaal onvermijdelijk met een Pats! worden afgeserveerd.

Dit was een als analyse vermomd prozagedicht.

Een lang prozagedicht opgedragen aan haar in 1989 overleden vriend, de fotograaf Robert Mapplethorpe.

Bloem verwijst er nog naar wanneer hij zegt dat Reverdy de eerste was die na Rimbaud de lijn van het prozagedicht weer oppakte.

De roman is bovenal een impressionistisch doek, bijna een prozagedicht, meer geïnteresseerd in de fysieke zinnenprikkels dan in plot of karakterontwikkeling.

In 1969 wijst J. Guepin erop dat Marsmans commentaar een soort prozagedicht is waarvan sommige parafrasen 'niet mogen’ en dat ontegenzeglijk vooruitloopt op Tempel en kruis (1940).

Shang Ch’in weet in een magistraal prozagedicht heel terloops een mug te beschrijven, hoe die steekt en sterft, vijf pagina’s lang, zonder dat het een seconde verveelt.

De spiegel van dit prozagedicht is echter niet gebarsten.