Pruikenmakers

Door heel Amsterdam woonden ook zelfstandig werkende prostituees ; pruikenmakers, kappers en mode- en galanteriekramers Volmuller (1966), pag. 24-25 of -winkeliers fungeerden dan als koppelaars voor prostitutie.

De pruikenmakers voelden zich reuze gekwetst omdat de bakkers voorgingen, en er werd furieus bezwaar gemaakt tegen het feit dat een notaris wethouder mocht worden, want ‘notarissen zijn mensen zonder afkomst’.

In de strijd om te worden genoemd en erkend, schemerde de rivaliteit tussen de bakkers, de pruikenmakers en het baljuwschap, die zich allemaal naar voren elleboogden voor een plaats aan de tafel waar vrijheden, gunsten en voorrechten werden verdeeld.

Tijdens de regeringsperiode van Lodewijk huurde hij 48 pruikenmakers in.