Psalmist

De psalmist richt zich in de openingsbede tot God: Zoals een hinde smacht / naar stromend water, / zo smacht mijn ziel / naar u, o God.

De psalmist wordt in zichzelf deze gevoelens van haat gewaar en geeft er ook uiting aan.

De psalmist is boos en vraagt zich af waarom God niet tussenbeide is gekomen.

De eerste strofe van deze psalm bezingt hoe de psalmist (zoals een hert, dat smacht naar de waterbron) smacht naar God.

De psalmist verontwaardigt zich in krachtige taal over het grote contrast tussen Gods belofte en de werkelijkheid, maar herinnert God uiteindelijk aan zijn verbond met David en bidt dat Hij zijn volk zal gedenken.

Meer nog, ‘mijn hart, en heel mijn wezen’, zo zegt de psalmist, ‘gaan juichend uit naar U, de God die leeft’ (Ps 84(83),3), terwijl ik volledig in droefheid en wanhoop gedompeld was bij de aanblik van de dode Jezus.

Als Psalmist erkende David zijn zonden, zie b.v. Psalm 51. Hij zag het contrast tussen een Heilige God en zijn eigen zondig wezen, een die ondanks al zijn gebreken en tekortkomingen vertrouwde op zijn Hemelse Vader (Psalm 3).

Bijvoorbeeld in psalm 63. Daar zegt de psalmist dat zijn ziel smacht naar God en dat zijn lichaam naar God hunkert.

In de volgende strofen hoopt de psalmist dat God zal ingrijpen: De Heer slaat die valse tongen en waardeloze woorden neer, vooral van hen die zeggen: wij winnen De woorden van de Heer zijn daarentegen zuiver 'als zilver dat zevenmaal gesmolten is'.

Dan kunnen we in de kracht van Gods Geest samen met de psalmist vreugdevol bidden: “Introïbo ad altare Dei”, “Ik zal opgaan naar het altaar van God, naar God die mijn jeugd verblijdt” (43,4).

De psalmist schrijft dat God zijn hand op ons legt en dat we geborgen zijn in Zijn hand.

De psalmist zou maar wat graag willen dat we meer als een boom waren.

Het goddelijk antwoord schenkt de psalmist totale zekerheid.

Ondanks dat tegenstanders beweren dat ‘hij geen hulp van God hoeft te verwachten’, heeft de psalmist het toch geprobeerd.

De psalmist sprak: 'Mijn tijden zijn in uw hand' (Ps. 31:16).

De psalmist stelt het gegeven dat God voor Zijn volk zorgt tegenover de ondergang van de goddelozen.

God vergeldt het waarachtige gebed - de gemeenschap met Hem - met Leven van de ziel, zoals de psalmist zei: 'Gun leven aan mijn ziel'.

Ook de psalmist vertelt ons, dat we maar ongeveer 70 jaar te leven hebben (Ps 90:10).

Sta op Heer, bidt de psalmist, kom mij bevrijden.

Wie met de psalmist zingt: "Zijn machtig arm beschermt de vromen", of "En door zijn hand zich laten leiden" zal concreet denken aan de bescherming en leiding van de Heilige Geest.