Pubis

Het acetabulum wordt gevormd door drie beenderen: het os ilium (darmbeen), het os ischium (zitbeen) en het os pubis (schaambeen).

Het voorste "been", dat met het hoofdlichaam van het schaambeen (os pubis) één skeletelement vormt, is de steel van het schaambeen.

Ook mannen hebben een heuvel in deze omgeving, die ook mons pubis genoemd wordt.

Voor beide ossa pubis, maar er niet mee vergroeid, steken schuin naar beneden en voren de smalle prepubes uit die aan hun verbrede uiteinde verbonden zijn.

Als hier ook de linker pubis niet tussen ligt, zou het zomaar kunnen dat al deze botten van Sint Nicolaas zijn en dat zijn laatste rustplaats toch in Bari is geweest.

Bewaard zijn gebleven: vijf achterste ruggenwervels, het heiligbeen, de voorste dertien staartwervels en een linkerbekkenhelft met darmbeen (os ilium), schaambeen (os pubis) en zitbeen (os ischii).

De beenplaat tussen beide ossa pubis begint pas op de helft van de schachtlengte en is bovenaan meer puntig ingesneden.

Het kenmerkend onderscheid zag hij in de positie van het os pubis (het schaambeen ).

Het schaambeen of os pubis heeft een holle voorrand die overdwars afgerond is; achteraan eindigt de schacht in een scherpe richel die iets aan de binnenkant gelegen is.

Tuberculum pubicum is een botstructuur van het os pubis dat zelf deel uitmaakt van het os coxae.

Bij dit exemplaar zijn de ossa pubis vergroeid In het bekken is het darmbeen een lange, rechthoekige, hol gebogen, plaat die het aanhechtingsvlak vormde voor spieren die het dijbeen bewogen en andere die het onderbeen bewogen.

Deze ossa pubis onderscheiden zich door een sterk golvende schacht met een bolle voorkant en een holle achterkant.