Pythagoreeërs in een zin

Bij Pythagoras en de pythagoreeërs zien we een mengeling van mystiek geloof en een rationele filosofie.

Dat deden de pythagoreeërs, en dat deed de westerse mens voor en na Newton.

Je zou kunnen zeggen dat er niet zo heel veel is veranderd sinds de pythagoreeërs, al gaat het er tegenwoordig wat minder heftig aan toe.

Aan dit duale systeem voegden enkele pythagoreeërs en ook Numenius een derde toe.

Daarnaast neemt hij net als de pythagoreeërs aan dat getallen deel uitmaken van een onderliggende werkelijkheid.

Dat alles een getal moet hebben, kan verklaren waarom voor de pythagoreeërs alles getal was volgens Aristoteles.

De getallen 1 tot en met 10 (het perfecte getal volgens de pythagoreeërs) interpreteerde hij theologisch.

De pythagoreeërs geloofden dat de ziel van de mens uit een tetrade van machten bestond: de geest, de kennis, het geloof en het gevoel.

Er kwam een democratisch bestel en er volgden besluiten die het leven voor de pythagoreeërs in Croton onmogelijk maakten.

Er ontstond al in de tweede generatie pythagoreeërs onenigheid tussen 'akoesmatici' (horenden van de eerste fase) en 'mathematici' (lerenden van de tweede fase in Pythagoras' school).

Na de verdrijving van 510, riepen de Crotoniaten de verbannen pythagoreeërs terug.

Verbonden met de oceaan, die door de pythagoreeërs als onbegrensd werd beschouwd.

De pythagoreeërs zijn degenen geweest die het idee van een onsterfelijke ziel hebben geïntroduceerd in de Griekse filosofie: hun zielsverhuizing impliceert dat een ziel achtereenvolgens in verschillende levende wezens huist.

Een voorbeeld hiervan is de oude leer van de 'eeuwige herhaling', die reeds bestond in het oude Egypte, dharma religies of bij de Grieken, de pythagoreeërs en de stoïcijnen.

Het is het getal van de godsdienst en tevens het getal van het leven, omdat de pythagoreeërs geloofden dat zevenmaands-baby's meestal in leven bleven terwijl baby's die in de achtste maand geboren werden vaak stierven.